சந்திரனின் சாபம்

 

சந்திரனின் சாபம்

விநாயகப் பெருமானுக்கும் சந்திரனுக்கும் இடையே நடந்த அந்தப் புகழ்பெற்ற புராணக் கதையை நாம் அனைவரும் கேட்டிருப்போம். விநாயகர் நிறைய இனிப்புகளைச் சாப்பிட்டுவிட்டு, தன் வாகனமான மூஞ்சூறு மீது ஏறிச் சென்றார். குறுக்கே ஒரு பாம்பு வர, மூஞ்சூறு மிரள, விநாயகர் கீழே விழுந்தார். அவர் வயிறு வெடித்து இனிப்புகள் சிதறின. இதை வானத்திலிருந்து பார்த்த சந்திரன், ஆணவத்துடன் கேலியாகச் சிரித்தான். இதனால் கோபமடைந்த விநாயகர், சந்திரன் தேய்ந்து இருளில் மறையட்டும் என்று சாபமிட்டார்.

வெளியே பார்ப்பதற்கு இது ஒரு புராணக் கதை போலத் தெரிந்தாலும், இதன் உள்ளே நமது உடல் நலம், தூக்கச் சுழற்சி மற்றும் மனதிற்கும் உடலுக்கும் இடையிலான சமநிலை குறித்த ஆழமான அறிவியல் ரகசியம் ஒளிந்து கிணற்றிருக்கிறது.

உடல் vs மனம்

இந்தக் கதையில் வரும் கதாபாத்திரங்களை நமக்குள் இருக்கும் சக்திகளாகப் பார்ப்போம்:

விநாயகர்: அவர் நமது உடலின் ஆழ்ந்த ஞானத்தைக் குறிக்கிறார். நமது செரிமானம், "குடல் உணர்வு" (Gut feeling) மற்றும் நம்மை நிலைநிறுத்தும் உடலமைப்பின் அஸ்திவாரம் அவர்தான்.
சந்திரன்: இது நமது மனதைக் குறிக்கிறது. கடலில் அலைகளைக் கட்டுப்படுத்துவது போல, நமது மனநிலை, தூக்க முறைகள் மற்றும் கால உணர்வைக் கட்டுப்படுத்துவது சந்திரன். சந்திரன் அழகானது, எப்போதும் 'தலையில்' (வானத்தில்) இருப்பது, அதனால் கீழே இருக்கும் உடலை விட தான் உயர்ந்தவன் என்று அது நினைக்கிறது.

மனம் உடலை ஏளனம் செய்யும்போது...

சந்திரன் விநாயகரைப் பார்த்துச் சிரிப்பது என்பது, நமது மனம் நமது உடலை மதிக்காமல் ஏளனம் செய்வதைக் குறிக்கும் ஒரு குறியீடு.

இன்றைய நவீன வாழ்க்கையில் நாம் இதைத் தான் செய்கிறோம். உடல் தூக்கத்திற்காகக் கெஞ்சும்போது, நமது மனம் மொபைல் திரையைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறது. உடல் களைப்பில் இருக்கும்போது, காபி குடித்து அதைத் தள்ளுகிறோம். அதாவது, நமது "சந்திரன்" (சிந்திக்கும் மனம்) நமது "விநாயகரை" (உடல்) பார்த்துச் சிரிக்கிறது. நமது உடல் தேவைகளுக்கு அப்பாற்பட்டவர்கள் நாம் என்று நினைக்கிறோம். ஆனால் உடல் நலம் பாதிக்கும்போது, விநாயகர் கீழே விழுவதைப் போல நமது வாழ்க்கையே சரிந்து விடுகிறது.

சாபம்: இருளின் அவசியம்

விநாயகர் கொடுத்த சாபம் ஒரு பழிவாங்கல் அல்ல; அது ஒரு உயிரியல் திருத்தம் (Biological Correction).

மனம் எப்போதும் 24 மணி நேரமும் விழிப்போடு, பிரகாசமாக இருக்க விரும்புகிறது. ஆனால், இயற்கையின் விதிப்படி, ஒவ்வொரு உழைப்பிற்கும் பின் ஒரு முழுமையான ஓய்வு தேவை. சந்திரனைத் தேயச் செய்ததன் மூலம், "நீ எப்போதும் பிரகாசித்துக் கொண்டே இருக்க முடியாது" என்ற பாடத்தை விநாயகர் புகட்டினார். நமது ஆற்றல் என்பது ஒரு நேர்க்கோடு அல்ல; அது ஒரு சுழற்சி. நாம் முழு ஆற்றலுடன் செயல்பட வேண்டுமானால், அவ்வப்போது ஓய்வு என்னும் இருளுக்குள் சென்று நம்மைப் புதுப்பித்துக் கொள்ள வேண்டும்.

சதுர்த்தி அன்று சந்திரனைப் பார்க்கக் கூடாது - ஏன்?

சதுர்த்தி அன்று சந்திரனைப் பார்த்தால் வீண்பழி வரும் என்பது ஐதீகம். இதற்குப் பின்னால் ஒரு சுவாரஸ்யமான உயிரியல் காரணம் இருக்கிறது.

நமது உடலுக்குள் இருக்கும் கடிகாரம் (Internal body clock) ஒளியினால் பெரிதும் பாதிக்கப்படும். மாதத்தின் குறிப்பிட்ட நாட்களில் நமது மூளை தன் வேதியியல் சமநிலையை 'ரீசெட்' (Reset) செய்ய முயற்சிக்கும். அமாவாசைக்கு சில நாட்கள் கழித்து இது நடக்கும். குறிப்பாக இந்த நான்காம் நாளில் (சதுர்த்தி), நமது உடல் சிஸ்டம் மிகவும் மென்மையான நிலையில் இருக்கும். இந்தச் சமயத்தில் பிரகாசமான நிலவொளியோ அல்லது மொபைல் திரையின் ஒளியோ நமது கண்ணில் பட்டால், அந்த 'ரீசெட்' ஆகும் முறை பாதிக்கப்படும். இது ஒரு புகைப்படத்தை உருவாக்கும் இருட்டறையில் திடீரென்று கதவைத் திறந்து வெளிச்சத்தைப் பாய்ச்சுவது போன்றது.

வீண்பழி (False Stigma)

தவறான நேரத்தில் அதிகப்படியான ஒளி நமது உடலில் படும்போது, அது மனநிலை மாற்றத்தையும் (Mood swings) குழப்பத்தையும் உண்டாக்குகிறது. இதனால் நாம் எரிச்சலடைகிறோம், மற்றவர்களிடம் தவறாகப் பேசுகிறோம். உலகம் நமக்கு எதிராக இருப்பது போன்ற ஒரு மாயத் தோற்றம் உருவாகிறது. இதற்குப் பெயர் தான் "மித்யா கலுஷம்" அல்லது வீண்பழி. இந்தப் பிரச்சனைக்குக் காரணம் வெளி உலகம் அல்ல, நமது உடலின் உயிரியல் சுழற்சி (Biological rhythm) சீர்குலைந்தது தான்.

விநாயகர்-சந்திரன் புராணம் நமக்குச் சொல்வது இதுதான்: மனம் (சந்திரன்) உடலுக்கு (விநாயகர்) சேவை செய்ய வேண்டுமே தவிர, அதன் தலைவனாக இருக்கக் கூடாது.

உடல் சோர்வாக இருக்கும்போது அதை ஏளனம் செய்யாமல், அதற்கு மதிப்புக் கொடுத்து ஓய்வு எடுக்க வேண்டும். இருள் என்பது வெறும் இருட்டல்ல; அது குணப்படுத்தும் தாய் போன்றது. இயற்கைச் சுழற்சியை மதித்து நடந்தால், நமது மனமும் உடலும் எப்போதும் ஆரோக்கியமாக இருக்கும்.