திருவிளையாடல் புராணம்
இறை அன்பிற்கு இணங்க நடனமே மாற்றிய ஈசன்!
மதுரையை நல்வழியில் ஆட்சி செய்து வந்த பாண்டிய மன்னன் இராசசேகர பாண்டியன்—
சிவபக்தியின் உச்சமே அவன் வாழ்க்கை.
அவன் சொக்கநாதர்மேலும், வெள்ளியம்பலத்துள் நடனம் புரியும் வெள்ளியம்பலவாணன்மேலும் உயிரையே பணயமாக வைத்த பக்தி கொண்டவன்.
அவனுக்கு ஆயகலைகள் அறுபத்துநான்கில்,
பரதக்கலை தவிர மற்ற 63 கலைகளும் கைவந்திருந்தன.
அத்தனை திறமையும் இருந்தும்…
“இறைவன் ஆடும் பரதக்கலையை,
என் மனித உடலால் கற்றுக் கொண்டு,
அவனுக்கு இணையாக ஆடக் கூடாது…”
என்று எண்ணி, பரதக்கலையை அவன் கற்றுக்கொள்ளவே இல்லை.
புலவனின் சொல் – மனதைக் குத்திய உண்மைஒருநாள் சோழநாட்டைச் சேர்ந்த ஒரு புலவன், இராசசேகர பாண்டியனின் அவைக்கு வருகிறான்.
அவனை மன்னன் மிகுந்த மரியாதையுடன் வரவேற்று, தன் அருகிலேயே அமரச் செய்கிறான்.
அப்பொழுது அந்தப் புலவன் சொன்ன வார்த்தை:
“எங்கள் சோழ மன்னன் கரிகால் பெருவளத்தான்,
அறுபத்துநான்கு கலைகளையும் கற்றவன்.
ஆனால், தங்களுக்கோ...
பரதக்கலை மட்டும் தெரியாதே!”
இந்த சொல்
மன்னனின் அகந்தையை அல்ல, அகந்தையே இல்லாத அவன் உள்ளத்தைத் தட்டியது!
அவன் கோபப்படவில்லை.
புலவனை பரிசுகளால் கௌரவித்தே அனுப்பினான்.
ஆனால் மனத்தில் ஓர் எண்ணம் முளைத்தது:
“இது இறைவன் என்னைச் சோதிக்கும் சமயம் போலும்…
நான் பரதக்கலையை கற்றாக வேண்டும்!”
பரதக்கலை – உடல்வலி – மனவேதனைஇராசசேகர பாண்டியன்,
பிரபல Guru-க்களிடம் பரதக்கலையை கற்றுத் தொடங்கினான்.
ஆனால்…
அரச உடலுக்கு கடுமையான அசைவுகள் தாங்கவில்லை.
கால் வலி… இடுப்பு வலி… உடல் வலி… சோர்வு…
ஒருநாள் அந்த வலியில் துடித்தபடியே அவன் எண்ணினான்:
“நான் இவ்வளவு வலியுடன் கலை கற்றால்,
தினமும் வெள்ளியம்பலத்தில்,
பிரபஞ்சம் நிற்கும் வகையில் கூத்து ஆடும்
என் இறைவனுக்கும்
இவ்வளவு வலி ஏற்பட்டிருக்கும் அல்லவா?”
அந்த எண்ணமே அவன் மனதைப் பிளந்தது.
கண்ணீருடன் இறைவனை நோக்கினான்.
“நீங்கள் ஒரே காலில் நின்று ஆடுவதால் தான் இந்த வலி…
திருவடியை மாறி மாறி ஊன்றினால்,
அந்த வலி குறையுமே…”
சிவராத்திரி – உயிரையே பணயமாக வைத்த நேரம்சிவராத்திரி நாள்.
மன்னன் வெள்ளியம்பலவாணனின் சன்னிதியில் நின்று அழுதான்:
“இறைவா!
நீங்கள் தூக்கிய திருவடியை ஊன்றியும்,
ஊன்றிய திருவடியைத் தூக்கியும்
கால் மாறி ஆட வேண்டும்!
அப்போது தான் என் மன வேதனை தீரும்!
இதைச் செய்யவில்லை என்றால்…
இந்த உயிரை இன்றே விடுகிறேன்!”
என்று சொல்லி…
தன் வாளை தரையில் நட்டு,
அதன் மீது பாய்ந்து உயிர் விடத் தயாரானான்!
இறைவன் கால் மாறி ஆடிய அதிசயம்அவன் வாளில் பாயப் போகும் அந்த நிறைய வினாடியில்…
இறைவன் அருள் கருணை பொங்கி ஓடினது!வெள்ளியம்பலவாணன்:
இடது காலைத் தூக்கி… வலது காலைக் ஊன்றியும்… கால் மாறி கால் மாறி…அற்புதமான திருநடனம் ஆடினார்!
அந்த நொடியே—
இராசசேகர பாண்டியனின் உடல் வலி நீங்கியது மன வேதனை தீர்ந்தது அவனுக்குள் இருந்த மும்மலங்களும் (அஞ்ஞானம், அகங்காரம், கர்மம்) அழிந்தது அவன் பேரானந்தக் கடலில் மூழ்கினான்!
இறுதியில் மன்னன் கேட்ட வரம்இறைவனைப் பார்த்து இராசசேகர பாண்டியன் கதறினான்:
“வெள்ளியம்பலத்துள் கூத்தாடும் எம் தந்தையே!
எக்காலத்திலும்
இவ்வாறே
கால் மாறிய திருக்கோலத்தில்
நின்று அருளளிக்க வேண்டும்!
இதுவே அடியேனின் வரம்!”
அன்று முதல் இன்றளவும்—
வெள்ளியம்பலத்தில் கூத்தர் பெருமான்
கால் மாறிய திருக்கோலத்தில் அருள்பாலித்து வருகிறார்!
இந்த படலம் சொல்லும் அர்த்தம்“உண்மையான பக்தியுடன்,
உயிரையே பணயமாக வைத்து வேண்டினால்,
இறைவனே தன் நிலையை மாற்றி
அருள் செய்வான்!”
இதுவே
“கால் மாறி ஆடிய படலம்” கூறும் தெய்வீக உண்மை!
No comments:
Post a Comment