கோவர்த்தன மலை அதிசயம் – கிருஷ்ணரின் வாழ்க்கையை மாற்றிய தருணம்!
பகவான் கிருஷ்ணரின் வாழ்க்கையில் பல அதிசயங்கள் நிகழ்ந்துள்ளன.
அவற்றில் மிக முக்கியமானதும், அவரது வாழ்க்கையின் திருப்புமுனையாக அமைந்ததும் —
இந்த நிகழ்வு, கிருஷ்ணரை ஒரு சாதாரண மனிதனாகக் காண்ந்தவர்களுக்கு
அதே சமயம், கிருஷ்ணருக்கே தனது வாழ்க்கையின் நோக்கம் தெளிவான தருணமாக அமைந்தது.
கோகுலம் —
அன்பும் எளிமையும் நிரம்பிய ஒரு கிராமம்.
கோபிகளும், கோபர்களும், மாடுகளும்,
இயற்கையோடு இணைந்து வாழ்ந்த அந்த மக்கள்,
கிருஷ்ணரும் அதேபோல்:
கோபிகளின் அன்பில் உருகியவர்
நண்பர்களுடன் விளையாடியவர்
யமுனை கரையில் புல்லாங்குழல் ஊதியவர்
ஆனால்…
அவரின் பிறப்பின் ரகசியமும்,
அவருக்கான தெய்வீக கடமையும் அவருக்குத் தெரிய வந்தது.
“நான் நேசிக்கும் இந்த வாழ்க்கையை விட்டு விலக வேண்டுமா?”
“அல்லது என் வாழ்க்கையின் பெரிய நோக்கத்தை நிறைவேற்ற வேண்டுமா?”
அவர் உள்ளுக்குள் ஒரு அடையாளத்தைக் காத்திருந்தார் —
அந்தக் காலத்தில், கோகுல மக்கள்
ஆனால் கிருஷ்ணர் அவர்களிடம் கூறினார்:
“நம்மை வாழவைக்கும் இந்த மலை, இந்த இயற்கை —
அதனால், இந்திர வழிபாட்டை நிறுத்தி,
இதனால் கோபமடைந்த இந்திரன்:
மக்கள் பயந்தனர்:
இந்த சூழ்நிலையில்,
கிருஷ்ணர், பலராமர் மற்றும் நண்பர்கள்
கோவர்த்தன மலையில் சுற்றித்திரிந்த அனுபவம் இருந்ததால்,
அதன் உள்ளமைப்பை கிருஷ்ணர் நன்றாக அறிந்திருந்தார்.
அவர் அனைவரையும் அந்த மலைக்குச் சென்றார்.
அங்கு சில பெரிய கற்களை அசைத்து பார்த்தபோது,
பலராமரின் வலிமையாலும்,
மற்ற இளைஞர்களின் உதவியாலும்,
அந்த குகை விரிவாக்கப்பட்டது.
மக்கள் அனைவரும் —
மாடுகளுடன் சேர்ந்து — அந்த குகைக்குள் சென்றனர்.
ஆனால்…
அந்த நேரத்தில் —
அற்புதம் ஒன்று நடந்தது!
சுமார் ஆறு அடிகள் உயரத்தில் மிதந்தது!
குகை பெரிதாகி,
அனைவருக்கும் பாதுகாப்பான இடமாக மாறியது.
கிருஷ்ணருக்கே அந்த தருணத்தில்,
மக்கள் அனைவரும்
சில நாட்கள் அங்கு பாதுகாப்பாக இருந்தனர்.
மழை அடங்கியபின்,
அவர்கள் மீண்டும் தங்கள் வாழ்க்கைக்கு திரும்பினர்.
இந்த நிகழ்வு:
கிருஷ்ணர் இறைவன் என்பதற்கான உறுதி!
தன் வாழ்க்கையின் நோக்கம் தெளிவான தருணம்!
அதன்பிறகு,
அவருக்கு திரும்பிப் பார்க்கும் எண்ணமே இல்லை.
கோகுலத்தை விட்டு செல்ல முடிவு செய்த கிருஷ்ணர்,
ஒரு கடைசி நினைவாக —
அன்று பௌர்ணமி இல்லை…
ஆனால் அது ஒரு பரிபூரண இரவு.
அனைவரும் மகிழ்ச்சியில் ஆடினர்.
அந்த ஆனந்தத்தில் தன்னை மறந்தாள்.
அவள் ஆனந்தத்தின் உச்சிக்குச் சென்றாள்.
அந்த தருணத்தில்,
கிருஷ்ணர் தன் இடுப்பில் இருந்த புல்லாங்குழலை எடுத்தார்.
“இது இனி உன்னுடையது…
நான் இனி புல்லாங்குழல் ஊதமாட்டேன்.”
அது ஒரு சாதாரண பொருள் அல்ல —
அவர் சிறு வயதிலிருந்தே:
புல்லாங்குழலில் வல்லவர்
அதை ஊதினால் மனிதர்களும், மாடுகளும் கூட வந்து சேரும்
அதன்பிறகு —
கிருஷ்ணர் ஒருபோதும் புல்லாங்குழல் ஊதவில்லை!
வாழ்க்கையில் சில தருணங்கள் —
நம்மை முழுமையாக மாற்றிவிடும்!
அந்த தருணம் வந்தால்:
அதுவே —
கிருஷ்ணர் நமக்கு கற்றுக் கொடுத்த வாழ்க்கைப் பாடம்!

No comments:
Post a Comment