பேராசை. சிறுகதை.

 பேராசை. சிறுகதை.

ஒரு மன்னனுக்கு ஒரு குடியானவன் நண்பனாக இருந்தான். மன்னன் வேட்டைக்குப் போகும் போதெல்லாம் அந்தக் குடியானவன் வீட்டில் தங்குவது வழக்கம். அப்போது குடியானவன் சர்க்கரை வள்ளிக் கிழங்குகளைச் சுட்டுக் கொடுக்க, மன்னன் அவற்றைச் சாப்பிட்டு மகிழ்வார்.

குடியானவனின் பரிசு

ஒருமுறை குடியானவன் ஏதோ வேலையாகத் தலைநகருக்குச் செல்ல வேண்டி வந்தது. அவனது மனைவி சில வள்ளிக் கிழங்குகளை மூட்டையாகக் கட்டிக் கொடுத்து, "அரசருக்கு வள்ளிக் கிழங்கு மிகவும் பிடிக்கும், இவற்றை அவருக்குக் காணிக்கையாகக் கொடுங்கள்" என்றாள்.

குடியானவன் தயங்கினாலும், மனைவியின் வற்புறுத்தலால் அதை எடுத்துச் சென்றான். ஆனால், வழியில் பசியால் ஒவ்வொரு கிழங்காக எடுத்துச் சாப்பிட்டுக் கொண்டே சென்றதில், அவன் தலைநகரை அடைந்தபோது ஒரே ஒரு பெரிய வள்ளிக் கிழங்கு மட்டுமே எஞ்சியிருந்தது.

மன்னன் தன் நண்பனைக் கண்டு மகிழ்ந்து, "வா! எப்போது வந்தாய்? வீட்டில் எல்லோரும் நலமா?" என்று விசாரித்தார். குடியானவன் தான் கொண்டு வந்த அந்த ஒரு கிழங்கை மன்னனிடம் கொடுத்தான். அதை மகிழ்வுடன் ஏற்றுக்கொண்ட மன்னன், தன் வீரனை அழைத்து, "இதை நம் பொக்கிஷத்தில் சேர்த்துவிடு. இதற்குப் பதிலாக இவருக்கு ஆயிரம் பவுன்களைக் கொடு" என்று உத்தரவிட்டார். அதோடு நில்லாமல், அவனது அன்பைப் பாராட்டித் தன்னோடு விருந்துண்ணவும் அழைத்துச் சென்றார்.

பணக்காரனின் பேராசை

இதை அங்கிருந்த ஒரு பணக்காரன் பார்த்தான். "ஆஹா! ஒரு சாதாரண வள்ளிக் கிழங்கிற்கே அரசர் ஆயிரம் பவுன்கள் கொடுக்கிறார் என்றால், நான் இதைவிட உயர்ந்த பொருளைக் கொடுத்தால் எனக்கு எவ்வளவு கிடைக்கும்!" என்று பேராசைப்பட்டான்.

மறுநாள் அந்தப் பணக்காரன் ஒரு உயர்ந்த ஜாதிக் குதிரையை வாங்கிக் கொண்டு போய் மன்னனிடம் காணிக்கையாகக் கொடுத்தான். மன்னன் அவனது மனதில் ஏற்பட்ட பேராசையை எளிதில் ஊகித்துவிட்டார்.

மன்னன் ஒரு வீரனிடம் ரகசியமாக ஏதோ சொன்னான். அந்த வீரன் பொக்கிஷ அறைக்குச் சென்று, முதல் நாள் குடியானவன் கொடுத்த அந்த வள்ளிக் கிழங்கை எடுத்து வந்தான்.

மன்னனின் பதிலடி

மன்னன் அந்தக் கிழங்கைப் பணக்காரனிடம் கொடுத்து, "இது மிகவும் அரிய கிழங்கு. இதற்கு நான் ஆயிரம் பவுன்களை விலையாகக் கொடுத்தேன். இவ்வளவு விலையுயர்ந்த பொருளை உனக்கே அளிக்கிறேன்" என்று கூறி அவனிடம் கொடுத்தார்.

குதிரைக்குப் பதிலாகக் கிழங்கு கிடைத்ததைக் கண்டு அந்தப் பணக்காரன் முகம் அசிடு வழிந்தது (வெட்கித் தலைகுனிந்தான்).

"அன்போடு தரும் சிறு பொருளும் அரியது; எதிர்பார்ப்புடன் தரும் பெரும் பொருளும் பயனற்றது."