இரண்டு துண்டான காளையை ஒன்றாக்கிய திருவண்ணாமலையின் அதிசயம்
பழமையான சிவஸ்தலங்களில் ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒரு வரலாறு உண்டு. ஆனால், தீயையும் தர்மத்தையும் சாட்சியாக வைத்து நடந்த அற்புதம் ஒன்றை சொல்லும்போது, முதலில் நினைவுக்கு வருவது திருவண்ணாமலை அருணாசலேஸ்வரர் கோயில்.
அருணாசல மலையை அண்டி உயர்ந்து நிற்கும் அந்தத் திருக்கோயில், முகலாய ஆட்சிக் காலத்தில் பேராபத்தை எதிர்கொண்டதாகப் பரம்பரைச் செய்தி கூறுகிறது. கோயிலின் மேல் கண் வைத்த ஒரு முகலாய மன்னன், அதன் செல்வங்களையும், ஆன்மீக சக்தியையும் சவாலுக்குள்ளாக்க எண்ணினான்.
பக்தர்களின் பாக்கியம் — மன்னனின் அவமதிப்பு
ஒரு நாள், கோயிலுக்குள் ஐந்து சிவபக்தர்கள் ஒரு காளையைத் தூக்கிச் சென்றனர். அது சாதாரண மாடு அல்ல; “ஈசனைச் சுமக்கும் நந்தி வாகனம்” என்ற உணர்வோடு அவர்கள் அதைத் தூக்கிச் சென்றனர்.
அதை கண்ட மன்னன் கேலி கலந்த குரலில் கேட்டான்:
“ஏன் இந்தக் காளையைச் சுமக்கிறீர்கள்?”
அவர்கள் பணிவுடன் பதிலளித்தனர்:
“இது எங்கள் ஈசனின் வாகனம். இதைச் சுமப்பது எங்களுக்கு கிடைத்த பாக்கியம்.”
இந்த வார்த்தை மன்னனின் அகம்பாவத்தைத் தூண்டியது. கோபத்தில்,
“உங்கள் ஈசன் சக்திவான் என்றால், இதை மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கட்டும்!”
என்று கூறி அந்தக் காளையை இரண்டு துண்டுகளாக வெட்டினான்.
அதிர்ச்சியில் துடித்த பக்தர்கள், உடனே சந்நிதிக்குச் சென்று அருணாசலேஸ்வரரிடம் முறையிட்டனர்.
அசரீரியின் அருள்
அப்போது சந்நிதியில் இருந்து அசரீரியாக ஓர் அருள் வாக்கு கேட்டது:
“ஓம் நமசிவாய என்று ஜெபித்தபடி வடக்கு திசையில் அமர்ந்திருக்கும் என் பக்தனை அழைத்து வாருங்கள்.”
பக்தர்கள் வடக்கு நோக்கி ஓடி சென்றனர். அங்கு ஒரு சிறுவன் தியானமாய் அமர்ந்திருந்தான்.
“இந்தச் சிறுவனா?” என்று அவர்கள் சந்தேகப்பட்டனர்.
அந்தவேளையில் ஒரு புலி அவர்களை நோக்கி பாய்ந்தது.
சிறுவன் கண்களைத் திறந்து,
“ஓம் நமசிவாய!”
என்று முழங்க, புலி பின்வாங்கியது.
அப்போது தான் அவர்கள் உணர்ந்தனர் — இது சாதாரண சிறுவன் அல்ல!
உயிர் பெற்ற காளை
அச்சிறுவனை கோயிலுக்கு அழைத்து வந்து, இரண்டாக வெட்டப்பட்டிருந்த காளையை காட்டினர்.
சிறுவன் அமைதியாக கண்களை மூடி, இடைவிடாது “ஓம் நமசிவாய” என்று ஜெபித்தான்.
அந்த மந்திர ஒலியின் அதிர்வில்,
இரண்டு துண்டுகளாக இருந்த காளை ஒன்று சேர்ந்தது.
உயிர் பெற்று எழுந்தது!
அதை கண்ட மக்கள் பரவசமடைந்தனர்.
இரண்டாவது சவால் — மாமிசம் மலராக
மன்னன் தோல்வியை ஏற்க மறுத்தான்.
“இன்னொரு சோதனை. இதில் நீ வென்றால் என் செல்வம் அனைத்தும் கோயிலுக்கே. தோற்றால் கோயிலை இடித்துவிடுவேன்!” என்றான்.
ஒரு தட்டில் மாமிசம் வைத்து,
“உன் இறைவன் இதை மலர்களாக மாற்றட்டும்!” என்றான்.
சிறுவன் சிரித்தபடி “ஓம் நமசிவாய” என்று ஜெபித்தான்.
அனைவரும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கையில்,
மாமிசம் மணம் வீசும் பூக்களாக மாறியது!
நந்தி எழுந்த அதிசயம்
இன்னும் அகம்பாவம் குறையாத மன்னன், ராஜகோபுரம் அருகிலிருந்த பெரும் நந்தியைச் சுட்டிக்காட்டி,
“இதற்கு உயிர் கொடுத்து, கால்களை மாற்றி அமரவைக்க முடியுமா?” என்று சவால் விட்டான்.
அந்த நந்தி, ஐந்தாவது பிராகாரத்தில் அமைந்திருந்தது.
பொதுவாக சிவாலயங்களில் நந்தி இடது காலை மடக்கி, வலது காலை முன்னிட்டு அமர்ந்திருக்கும். ஆனால் இங்கு அது மாறுபட்ட அமைப்பில் உள்ளது.
சிறுவன் மீண்டும் “நமசிவாய” என்று உச்சரித்தான்.
அடுத்த நொடி —
நந்தி எழுந்து, கால்களை மாற்றி அமர்ந்தது!
அதன் தலை வடக்கு திசை நோக்கி லேசாக சாய்ந்தது.
இன்று வரை அந்த நந்தி, வீரேகிய முனிவர் தியானமிருந்த வடக்கை நோக்கிச் சாய்ந்தபடி காட்சி தருகிறது என்று நம்பப்படுகிறது.
வீரேகிய முனிவர்
அந்தச் சிறுவன்தான் பின்னாளில் “வீரேகிய முனிவர்” எனப் போற்றப்பட்டார்.
பர்வதமலை அருகிலுள்ள சீனந்தல் பகுதியில் அவரின் ஜீவசமாதி இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது.
பர்வதமலை பகுதியைச் சுற்றி இன்னும் அவரின் ஆன்மிகத் தாக்கம் நிலைத்திருப்பதாக பக்தர்கள் நம்புகின்றனர்.
இன்றும் தொடரும் வழிபாடு
ஆயிரம் கால் மண்டபம் அருகே உள்ள அந்த நந்திக்கு, மாட்டு பொங்கல் நாளில் 108 பொருட்களால் அபிஷேகம் செய்யப்படுகிறது.
108 வகை அலங்காரங்களும் செய்யப்படுகிறது.
அந்த அபிஷேகத்தை காணும் பக்தர்களுக்கு தோஷங்கள் நீங்கும் என்பது நம்பிக்கை.
பசும்பால் வழங்குவது, தும்பைப் பூ வாங்கிக் கொடுப்பது — செல்வ வளமும், பதவி உயர்வும் தரும் என பக்தர்கள் நம்புகின்றனர்.
நம்பிக்கையின் செய்தி
இந்த வரலாறு நமக்குச் சொல்லுவது ஒன்றே —
அகம்பாவம் எவ்வளவு உயர்ந்தாலும், பக்தியின் முன் அது சாயவே செய்யும்.
“ஓம் நமசிவாய” என்ற ஐந்தெழுத்து மந்திரத்தின் சக்தி, கல்லையும் உயிர்ப்பிக்கும்.
No comments:
Post a Comment