கோயில் கும்பாபிஷேகத்துக்கு உதவி செய்வதில் இத்தனை புண்ணியமா? – ஒரு செங்கல் கூட சொர்க்க வாசம் தரும்

 

கோயில் கும்பாபிஷேகத்துக்கு உதவி செய்வதில் இத்தனை புண்ணியமா? – ஒரு செங்கல் கூட சொர்க்க வாசம் தரும்

ஒரு கிராமத்தில் பழமையான சிவாலயம் ஒன்று இருந்தது.

காலப்போக்கில் சுவர்கள் சிதிலமடைந்தன… கோபுரம் குனிந்தது…

ஆனால் நந்தி மட்டும் அசையாமல் காத்துக் கொண்டிருந்தான்.

அந்தக் கோயிலை புதுப்பித்து கும்பாபிஷேகம் நடத்த வேண்டும் என்ற எண்ணம் எழுந்தது.

பணம்? ஏராளம் தேவை.

ஆனால் பக்தர்களின் மனதில் ஒரு கேள்வி:

“நம்மால் கொடுக்கிற சிறு தொகையால் என்ன ஆகும்?”

அதற்கே பதில் அளித்தவர் —

காஞ்சி மகாபெரியவர்.

கும்பாபிஷேகம் – ஏன் இவ்வளவு முக்கியம்?

ஒரு கோயிலை புனர்நிர்மாணம் செய்து, ஆகம முறையில் கும்பாபிஷேகம் செய்வது மிகப் பெரிய தர்மப் பணியாக கருதப்படுகிறது.

அது வெறும் கட்டிடப் பணியல்ல —

அந்தத் தலத்தில் தெய்வ சன்னிதி மீண்டும் முழுமையாக நிலைநிறுத்தப்படும் புனித நிகழ்வு.

எவ்வளவு பணம் தேவைப்பட்டாலும், அதை “புரட்டியே ஆக வேண்டும்” என்று மகாபெரியவர் வலியுறுத்தியதாக பக்தர்கள் கூறுகின்றனர்.

ஒரு செங்கல் கூட புண்ணியம் தருமா?

மகாபெரியவர் சொன்னதாக பரவியுள்ள உபதேசம்:

“கோயில் திருப்பணிக்கு நம்மால் என்ன கொடுக்க முடிகிறதோ அதைத் தாருங்கள்.

ஒரு செங்கல் கொடுத்தாலும் போதும்.

அந்த செங்கல் கோயிலில் எத்தனை ஆண்டுகள் இருக்கும்,

அத்தனை ஆண்டுகள் கைலாசத்திலோ வைகுண்டத்திலோ வாசம் செய்யும் பாக்கியம் உண்டு.”

இது ஆன்மிக நம்பிக்கை.

ஆனால் அதன் பின்னணி என்ன?

கோயில் என்பது:

சமுதாய ஒற்றுமையின் மையம்

தர்ம செயல்களின் தளம்

ஆன்மிக விழிப்புணர்வின் இடம்

அதற்காக செய்த உதவி —

ஒரு தலைமுறைக்கு அல்ல, பல தலைமுறைகளுக்கு பயன் தரும்.

ஒரு அணா கதை – சிறு உதவியின் பெரிய பலன்

ஒரு அந்தணர் தெருவில் ஏதோ தேடிக் கொண்டிருந்தார்.

ஒருவர் கேட்டார்:

“ஐயா, என்ன தேடுகிறீர்கள்?”

அந்தணர் சொன்னார்:

“சிவ பூஜைக்கு வாழைப்பழம் வாங்க ஓர் அணா வைத்திருந்தேன். அது கீழே விழுந்து விட்டது. அதைத் தேடுகிறேன்.”

அதை கேட்டவர் கூறினார்:

“பரவாயில்லை, அதை விடுங்கள். நான் ஓர் அணா தருகிறேன். நீங்கள் பூஜை நடத்துங்கள்.”

காலம் கடந்தது.

இருவரும் உயிர் நீத்தார்கள்.

ஐதீகக் கதையில் கூறப்படுவது:

எமதர்மராஜன்

சிவ பூஜை செய்தவரை ரத்தின சிம்மாசனத்தில் அமரச் செய்தாராம்.

ஆனால் ஓர் அணா கொடுத்து உதவியவரை தங்க சிம்மாசனத்தில் அமரச் செய்தாராம்!

இந்தக் கதையின் சாரம்:

செய்வதை விட

செய்ய உதவுவது சில சமயம் உயர்ந்த தர்மம்.

உதவியின் பரப்பு

கும்பாபிஷேகம் மட்டுமல்ல:

ஏழை ஒருவரின் திருமணத்திற்கு உதவுதல்

சிவ பூஜைக்குத் தேவையான பூ, பழம், கற்பூரம் அளித்தல்

அன்னதானம் செய்தல்

இவை அனைத்தும் தர்மச் செயல்களாக கருதப்படுகின்றன.

சிறு தொகை என்றாலும் பரவாயில்லை.

அன்போடு கொடுக்கப்பட்டால் அதுவே பெரிய புண்ணியம்.

48 நாட்களின் சிறப்பு

கும்பாபிஷேகம் முடிந்த பின் 48 நாட்கள் மண்டல பூஜை நடைபெறும்.

அந்த நாட்களில் ஏதேனும் ஒரு நாள் செலவை ஏற்றுக் கொள்வது மிகச் சிறப்பானதாக கருதப்படுகிறது.

பாரம்பரிய நம்பிக்கையின்படி:

முன்னோர்கள் ஆத்ம சாந்தி அடைவார்கள்

குடும்பத்தில் அமைதி நிலவும்

தர்ம புண்ணியம் சேரும்

இவை அனைத்தும் ஆன்மிக நம்பிக்கைகளாக புரிந்து கொள்ளப்பட வேண்டும்.

ஒரு உண்மை அனுபவம்

ஒரு விவசாயி இருந்தார்.

கும்பாபிஷேகத்திற்கு பெரிய தொகை கொடுக்க முடியவில்லை.

ஆனால் ஒரு நாள் மண்டல பூஜைக்கான நெய், எண்ணெய் செலவை ஏற்றுக் கொண்டார்.

அவர் சொன்னார்:

“என்னால் இதுதான் முடியும். ஆனால் இதை மனதார கொடுக்கிறேன்.”

அந்த நாளிலிருந்து அவரது மனத்தில் ஒரு பெருமை பிறந்தது.

அவர் செல்வந்தராக மாறவில்லை.

ஆனால் தன்னம்பிக்கை கொண்ட மனிதராக மாறினார்.

அதுவே தர்மத்தின் பலன்.

உண்மை அர்த்தம்

கும்பாபிஷேகத்திற்கு உதவுவது:

கோயிலைக் காப்பது

கலாசாரத்தை காப்பது

சமுதாய ஒற்றுமையை வளர்த்தல்

ஆன்மிக சூழலை நிலைநிறுத்தல்

அதனால் தான் இதற்கு இத்தனை பெருமை.

நிறைவு சிந்தனை

ஒரு செங்கல்…

ஒரு ரூபாய்…

ஒரு கை உதவி…

இவை சிறியது போல தோன்றலாம்.

ஆனால் தர்மத்தில் அது பெரிது.

கோயில் கும்பாபிஷேகத்திற்கு உதவுவது

பண உதவி மட்டும் அல்ல —

புண்ணிய முதலீடு.