மரணத்தை வென்ற மாமன்னன்: பரிட்சித்துவின் இறுதிப் பயணம்
தன்னுடைய ஒரு சிறிய தவறால், இன்னும் ஏழு நாட்களில் மரணம் நிகழும் என்று தெரிந்தும் கலங்காத ஒரு மாமன்னனின் கதை இது.
ஒரு முனிவரின் கழுத்தில் இறந்த பாம்பைப் போட்ட பாவத்திற்காக, தட்சகன் என்ற நாகம் தீண்டி இறப்பாய் என்ற சாபத்தைப் பரிட்சித்து மன்னன் கேட்டபோது, அவர் பயப்படவில்லை.
தன் தவறை உணர்ந்த மன்னன், உடனே தன் ராஜ உடைகளைக் களைந்துவிட்டு, தன் மகன் ஜனமேஜயனுக்கு முடிசூட்டினார்.
மீதமுள்ள ஏழு நாட்களை இறைச் சிந்தனையில் கழிக்கக் கங்கைக் கரைக்குச் சென்றார். அங்கே பல ரிஷிகள் நடுவே, வியாசரின் புதல்வரான சுக பிரம்ம ரிஷியை சந்தித்தார்.
"இன்னும் சில நாட்களில் இறக்கப் போகும் ஒரு மனிதன் செய்ய வேண்டிய மிகச் சிறந்த காரியம் என்ன?" - இதுவே மன்னனின் கேள்வி.
அதற்குப் பதிலாகச் சுக முனிவர் உபதேசித்ததுதான் 'ஸ்ரீமத் பாகவதம்'. ஏழு நாட்களும் மன்னன் உணவின்றி, உறக்கமின்றி, தன் உடலின் மீதிருந்த பற்றை முற்றிலுமாக நீக்கி, ஆத்ம ஞானத்தைப் பெற்றார். மரணம் என்பது உடலுக்குத்தான், உயிருக்கு அல்ல என்ற உண்மையை உணர்ந்தார்.
ஏழாம் நாள், தட்சகன் என்ற பாம்பு ஒரு சிறிய புழுவாக மாறி மன்னருக்குப் படைக்கப்பட்ட பழத்திற்குள் மறைந்து வந்தது.
தட்சகன் தன் பயங்கர உருவத்தை எடுத்து மன்னனைத் தீண்ட வந்தபோது, மன்னன் பயப்படவில்லை. அவர் தியானத்தில் ஆழ்ந்து, தன் ஆன்மாவை ஏற்கனவே இறைவனுடன் இணைத்திருந்தார்.
தட்சகன் தீண்டியபோது மன்னரின் உடல் மட்டுமே எரிந்து சாம்பலானது. ஆனால், அதற்கு முன்பே அவர் ஞானத்தால் மோட்சம் அடைந்திருந்தார்.
மரணத்தைக் கண்டு அஞ்சாமல், அதைத் தன் ஆன்மீக முன்னேற்றத்திற்கான வழியாக மாற்றியவர் பரிட்சித்து. "வாழ்க்கை எப்படித் தொடங்கியது என்பதை விட, அது எப்படி முடிந்தது என்பதே ஒருவனின் உயர்வைத் தீர்மானிக்கிறது" என்பதற்கு இந்த நிகழ்வே சாட்சி

No comments:
Post a Comment