ஏன் பலருக்கும் தியானம் செட் ஆவதே இல்லை?

 ஏன் பலருக்கும் தியானம் செட் ஆவதே இல்லை?

தியானம் செய்ய உட்கார்ந்தாலே எரிச்சலும், அதிகமான எண்ணங்களும் தான் வருதா? "இதெல்லாம் நமக்கு வராதுப்பா" என விட்டுவிட்டீர்களா?

உண்மையில் பிரச்சனை தியானத்தில் இல்லை, நாம் அதை approach பண்ற விதத்துல தான் இருக்கு.

நாம் செய்யும் தவறு என்ன?

வாழ்க்கையில் எதை சாதிக்கணும்னாலும் நாம "ஏதாவது செய்ய" வேணும். அதே mindset-ஓட தியானத்துக்கு வரும்போது, "நான் மூச்சை எண்ணுறேன்", "நான் அமைதியை தேடுறேன்"னு அங்கும் எதையாவது achieve பண்ண try பண்றோம்.

ஆனா, தியானத்தோட உண்மையான secret: எதையும் செய்யாம இருக்கறது".

தியானம் என்பது ஒரு 'செயல்' இல்ல!

தியானம்னா மனசை ஒரு வேலையில இருந்து இன்னொரு வேலைக்கு shift பண்றது கிடையாது. அது மனசை செயலற்ற நிலைல வச்சிருக்கறது.

புரிஞ்சுக்கோங்க:

- மூச்சை எண்ணுறதோ, மந்திரம் சொல்றதோ தியானம் ஆகாது. அவை மனசை ஓரிடத்துல நிறுத்த உதவும் tools மட்டும் தான்.

- "நான் தியானம் செய்றேன்", "எனக்கு அமைதி வேணும்"னு நினைக்கும்போதே அங்க 'நீங்களும்' 'அமைதியும்' வேற வேற ஆயிடறீங்க. இந்த separation தான் struggle-ஐ உருவாக்குது.

விழிப்புணர்வு மட்டுமே solution!

நாம எதையாவது change பண்ணவோ, control பண்ணவோ try பண்ணும்போது தான் mental stress வருது. அதுக்கு பதிலா, நீங்க ஒரு Security Camera மாதிரி மாறுங்க.

- Camera கடையில நடக்குற எதையும் தடுக்காது, எதுக்கும் கோபப்படாது. அது வெறும் 'witness' ஆ மட்டும் இருக்கும்.

- அதே மாதிரி, உங்க thoughts ஓடறதையோ, body sensations-ஐயோ வெறும் observer-ஆ கவனிங்க.

முடிவு என்ன?

எப்போ உங்களோட "doing" முடியுதோ, அப்போ தான் நீங்க யாருன்னு உங்களுக்கே புரியும்.

கண் தன்னைத்தானே பார்க்க முடியாது, ஆனா ஒரு mirror-ல தன் reflection-ஐ பார்க்க முடியும். இந்த world-ஏ ஒரு mirror தான். நீங்க எதையும் achieve பண்ண try பண்ணாம, அமைதியா உங்களை observe பண்ணும்போது, அந்த limitless அமைதி உங்களை தேடி வரும்.

தியானம்னா எதையும் அடைறதுக்கு இல்ல... ஏற்கனவே இருக்கறதை உணர்றதுக்கு!

நீங்க தியானம் try பண்ணும்போது என்ன experience பண்றீங்க? Comment-ல share பண்ணுங்க!