தானம் செய்யும் தருணத்தை தள்ளிப்போடக் கூடாது – தர்மருக்கு பீமன் அளித்த உபதேசம்
அந்த மேளம் வெறும் அலங்காரப் பொருளல்ல.
“எந்தக் குடிமகனுக்கும் எந்த நேரத்திலும் தேவையோ, உதவியோ இருந்தால், இந்த மேளத்தை அடிக்கலாம். உடனே அரசர்கள் அவர்களது தேவையை நிறைவேற்றுவார்கள்” என்று அறிவித்திருந்தனர்.
இதனால் மக்களுக்கு மிகுந்த நம்பிக்கையும், தைரியமும் ஏற்பட்டிருந்தது.
ஒருநாள், ஒரு வயதான பிராமணர் தனது குடும்பத் தேவைக்காக சிறிது பொருள் உதவி பெற விரும்பினார். நீண்ட தூரம் பயணித்து, நடு இரவில் தலைநகரை வந்தடைந்தார்.
அவர் நேராக தர்மரின் அரண்மனை முன்பு சென்றார்.
தன் தேவையைச் சொல்ல வேறு வழியில்லாததால்,
அரண்மனை முன்பிருந்த மகா பேரி மேளத்தை உற்சாகமாக அடிக்கத் தொடங்கினார்.
மேளத்தின் சத்தம் இரவு நேர அமைதியை கிழித்தது.
அரண்மனையில் உறக்கத்தில் இருந்த தர்மர்,
“யாரோ உதவி கேட்டு வந்திருக்கிறார்கள்” என்பதை உடனே உணர்ந்தார்.
காவலர்களை அழைத்து விபரம் அறிந்து வரச் சொன்னார்.
காவலர்கள் திரும்பி வந்து,
“ஒரு வயதான பிராமணர் தனிப்பட்ட தேவைக்காக உதவி கேட்டு வந்திருக்கிறார்” என்று தெரிவித்தனர்.
ஆனால் தர்மர் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தார்.
இரவு நேரமும் அதிகமாகி விட்டிருந்தது.
அதனால் அவர்,
“இப்போது நேரம் மிகவும் தாமதமாகிவிட்டது. காலையில் அவர் வந்தால் அவரது கோரிக்கை முழுமையாக நிறைவேற்றப்படும்” என்று சொல்லி அனுப்பிவிடுமாறு உத்தரவிட்டார்.
காவலர்கள் அந்த செய்தியை பிராமணரிடம் தெரிவித்தனர்.
அந்த முதியவர் மனம் வருந்தினார்.
ஆனால் வேறு வழியில்லாமல் அங்கிருந்து கிளம்பினார்.
அந்த முதியவர் அங்கிருந்து நேராக பீமனின் அரண்மனைக்குச் சென்றார். அங்கேயும் மகா பேரி மேளம் இருந்தது.
தன் கடைசி நம்பிக்கையாக,
அந்த மேளத்தையும் அவர் அடிக்கத் தொடங்கினார்.
உடனே பீமன் வெளியில் வந்து,
“ஐயா! என்ன உதவி வேண்டும்?” என்று அன்புடன் கேட்டான்.
முதியவர் தர்மரின் அரண்மனையில் நடந்த அனைத்தையும் கூறி, தன் தேவையை விளக்கினார்.
பீமன் உடனே உண்மையை புரிந்துகொண்டான்.
இரவு நேரம் என்பதால் அரச கருவூலத்தை திறக்க முடியாது.
ஆனால் உதவி கேட்டு வந்தவரை வெறுங்கையோடு அனுப்பவும் முடியாது.
அதனால் பீமன் தாமதிக்கவில்லை.
தான் அணிந்திருந்த விலையுயர்ந்த தங்கக் காப்பை கழற்றி,
அதை அந்த பிராமணரிடம் கொடுத்து,
“இதை வைத்து உங்கள் தேவையை நிறைவேற்றிக் கொள்ளுங்கள்” என்று கூறினான்.
பிராமணர் மகிழ்ச்சியுடன் ஆசீர்வதித்து அங்கிருந்து சென்றார்.
அதன்பின் பீமன் நேராக தர்மரின் அரண்மனைக்குச் சென்றான்.
அங்கு இருந்த மகா பேரி மேளத்தை வலுவாகவும், இடைவிடாமலும் அடிக்கத் தொடங்கினான்!
நள்ளிரவில் அந்த பெரும் சத்தம் அரண்மனை முழுவதும் எதிரொலித்தது.
தர்மர் பதறி எழுந்து வெளியே வந்தார்.
“பீமா! இந்த நேரத்தில் இப்படி மேளம் அடிப்பதற்குக் காரணம் என்ன?” என்று கேட்டார்.
அப்போது பீமன் மிகவும் நுட்பமான ஒரு உபதேசத்தை வழங்கினான்:
“அண்ணா! உங்களிடம் உதவி நாடி வந்த ஒரு முதிய பிராமணரை, நாளை காலை வரச் சொல்லி அனுப்பியிருக்கிறீர்கள்.”
“‘நாளை காலை உதவி செய்கிறேன்’ என்று சொல்வதற்கு,
நாளை நாமே உயிருடன் இருப்போம் என்ற நிச்சயம் இருக்க வேண்டும்.”
“அப்படியென்றால், நீங்கள் நாளை வரை நிச்சயமாக உயிருடன் இருப்பீர்கள் என்று அறிந்த மகா ஞானியாகிவிட்டீர்கள் என்று பொருள்!”
“என் அண்ணன் இப்படிப்பட்ட ஞானத்தை அடைந்துவிட்டார் என்பதைக் கொண்டாடத்தான் நான் இந்த மேளத்தை அடிக்கிறேன்!”
என்று சிரித்தபடி கூறினான்.
பீமனின் வார்த்தைகள் தர்மரின் உள்ளத்தைத் துளைத்தன.
தான் செய்த தவறை முழுமையாக உணர்ந்தார்.
“தர்மம் செய்ய வேண்டிய நேரத்தில் அதை தள்ளிப்போட்டது எவ்வளவு பெரிய தவறு!” என்பதை புரிந்துகொண்டார்.
உடனே பீமனை கட்டித்தழுவி,
“இனிமேல் தர்ம காரியத்தை ஒருபோதும் தள்ளிப்போட மாட்டேன்” என்று உறுதி அளித்தார்.
அன்றிலிருந்து தர்மர், தர்மப் பணிகளில் சிறிதும் தாமதம் செய்யவில்லை.
தர்மம் செய்வதில் தாமதம் கூடாது –
அதுவே உண்மையான தர்மம்!
இந்தக் குணத்தால்தான் அவர் “தர்மராஜா” என்ற உயர்ந்த பெயரைப் பெற்றார்.
உதவி செய்யும் வாய்ப்பை தள்ளிப்போடக் கூடாது
நாளை என்ன நடக்கும் என்று யாருக்கும் தெரியாது
தர்மம் உடனே செய்யப்பட வேண்டும்
உண்மையான கருணை தாமதம் அறியாதது
இதுவே பீமன் தர்மருக்கு கற்றுக்கொடுத்த வாழ்வியல் பாடம்.

No comments:
Post a Comment