தமிழ்

 தமிழ்

நமது தாய்மொழியாம் தமிழ் என்பது வெறும் எழுத்துக்களின் கோர்வை அல்ல; அது ஒலியியல், உயிரியல், ஆன்மீகம் மற்றும் அறிவியலின் உச்சகட்ட சங்கமம் ஆகும். அதன் ஒவ்வொரு பரிமாணத்தையும் மிக விரிவாகக் கீழே காண்போம்.

1. பெயர்க்காரணமும் அமிழ்தத்தின் ரகசியமும்

நமது மொழிக்கு 'தமிழ்' என்று பெயர் வந்த வரலாற்றைத் தமிழறிஞர் இரா. இளங்குமாரனார் மிகத் துல்லியமாக, ஒரு குழந்தையின் பிறப்பிலிருந்து விளக்குகிறார்.

ஒரு குழந்தை பிறந்தவுடன் பசியால் தாய்ப்பால் குடிக்க முனையும்போது, அதன் இதழ்கள் இயல்பாக ஒன்றோடு ஒன்று குவியும். அப்போது அந்தக் குழந்தையிடமிருந்து எழும் இயல்பான ஓசை 'அம்மு, அம்மு' என்பதாகும். இந்த முதல் ஒலியிலிருந்தே 'அம்மா' என்ற உன்னதமான சொல் பிறந்தது.

அம்மாவால் புகட்டப்பட்டு, குழந்தையின் உடலுக்குள் அமிழ்ந்து (உள்ளிறங்கி) சுவையூட்டுவதால் தாய்ப்பாலுக்கு 'அமிழ்து' (அமிழ்தம்) என்று பெயர் வந்தது.

இப்போது 'தமிழ்' என்ற சொல் எப்படிப் பிறந்தது என்று பார்ப்போம். 'அமிழ்து' என்ற சொல்லை இடைவிடாமல், மிக வேகமாக மீண்டும் மீண்டும் சொல்லிப் பாருங்கள்: அமிழ்து, அமிழ்து... அமிழ்து... தமிழ், தமிழ், தமிழ்... என அந்த ஓசை மாறும். இந்த இயல்பான ஓசை மாற்றமே 'தமிழ்' என்ற பெயர் உருவான வரலாறாகும்.

மேலும், தமிழ் என்ற சொல்லுக்குப் பொருளினை நிகண்டில் (பண்டைய அகராதி) பார்த்தால் 'இனிமை' மற்றும் 'நீர்மை' என்ற பொருள்களே காணப்படும். நீர்மையும் இனிமையும் தாய்ப்பாலின் (அமிழ்தின்) இயல்புகள் என்பதால், தமிழ் என்பதும் அமிழ்தே என்பது உறுதியாகிறது.

2. வேர்ச்சொல் விளக்கம்: 'தம்' எனும் உரிமை

தமிழ் மொழியின் ஒவ்வொரு சொல்லும் ஒரு தர்க்கரீதியான காரணத்தோடு உருவானது. 'தமிழ்' என்ற சொல்லின் வேர்ச்சொல் ஆய்வும் இதை நிரூபிக்கிறது.

தமிழ் = தம் + இழ்: இதில் 'இழ்' என்பது இதழ் அல்லது மலர்தல் என்பதைக் குறிக்கும். அதாவது, தன்னிலிருந்து இயல்பாக மலர்ந்த மொழி (இயற்கையாக உருவான மொழி) என்று பொருள்.

அமிழ் = அம் (அம்மா) + இழ்: அம்மாவிலிருந்து மலர்வது (தாய்ப்பால்) என்றும் பொருள்படும்.

இதனால்தான் பாவேந்தர் பாரதிதாசன், "தமிழுக்கும் அமுதென்று பேர் - அந்தத் தமிழ் இன்பத்தமிழ் எங்கள் உயிருக்கு நேர்" என்று பாடினார். மேலும், "தமிழ் எங்கள் இளமைக்குப் பால்" என்று கூறி தமிழையும் தாய்ப்பாலையும் இணைத்துப் போற்றினார்.

ஒரு முக்கிய எச்சரிக்கை: தமிழின் 'அமிழ்து' (அமுது) என்ற தூய சொல்லைக் களவாடி, வடமொழியில் 'அமிருத்' (அ+மிருத் = இறவாதது) என மாற்றிக் கொண்டு, அங்கிருந்துதான் அமிழ்து பிறந்ததாகச் சிலர் தவறான கதை விடுகிறார்கள். எனவே, அமிழ்து அல்லது அமுது என்றே அழையுங்கள், 'அமிர்தம்' என்று அழைக்க வேண்டாம்.

3. உறவுமுறைச் சொற்களின் ரகசியம்

தமிழர் வாழ்வியலில் உறவுப் பெயர்கள் 'தம்' (தன்னுடைய) என்ற உரிமையின் அடிப்படையில் மிகத் தெளிவாகத் தோன்றியவை.

பண்டைய தமிழில் 'தா' என்பது தந்தையைக் குறிக்கும் ஒரு வேர்ச்சொல். இது 'தருதல்' எனும் வினையிலிருந்து உருவான பெயர்ச்சொல் ஆகும்.

• தந்தை = தம் + தா: தன்னைப் பெற்ற தந்தை என்று பொருள்.

• தாத்தா = தா + தா: தந்தையின் தந்தை என்று பொருள். இந்த 'தாதா' என்ற தமிழ்ச் சொல்லில் இருந்துதான் ஆங்கிலச் சொல்லான DAD / DADDY பிறந்தது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

• மூதாதை: முன் வாழ்ந்த முன்னோர்கள் (மூ - மூப்பு/பழமை) என்று பொருள்.

இதேபோல, தன்னுடைய அக்கை என்பதை 'தமக்கை' (தம் + அக்கை) என்றும், தன்னுடைய ஐயன் என்பதை 'தமையன்' (தம் + ஐயன்) என்றும் அழைத்தனர்.

4. மொழி என்பது 'தமிழ்' ஆன கதை

ஆரம்ப காலத்தில் மனிதன் பேசியதை 'மொழி' (மொழிதல் = சொல்லுதல்) என்ற பொதுப் பெயராலேயே அழைத்தனர். ஆனால், மக்கள் பல்வேறு இடங்களுக்குப் பிரிந்து சென்றபோது, காலப்போக்கில் அவர்களது பேச்சு மாறத் தொடங்கியது.

எந்த மாற்றத்திற்கும் ஆளாகாத தங்கள் மூல மொழியை வேறுபடுத்திக் காட்டத் தமிழர்கள் பயன்படுத்திய பெயரே 'தம்மொழி' (எங்களுடைய மொழி) என்பதாகும். இது காலப்போக்கில் மருவி, தம் + மொழி > தம்மொழி > தம்மிழி > தமிழி > தமிழ் என்று நிலைபெற்றது.

சிறப்புப் பெயரின் தேவை: ஒரு ஊரில் ஒரே ஒரு குளம் இருந்தால் அதை வெறுமனே 'குளம்' என்போம். பல குளங்கள் வரும்போதுதான் ஒவ்வொன்றிற்கும் தனித்தனிப் பெயரிடுவோம். அதுபோல, பிற மொழிகள் உருவானபோது, நமது மூல மொழியை வேறுபடுத்த 'தமிழ்' எனும் சிறப்புப் பெயர் நிலைத்தது.

5. ஆன்மீகப் பின்னணி: முப்புரங்களின் வடிவம்

தமிழ் வெறும் மொழி அல்ல, அது பிரபஞ்சத்தின் வடிவம் என்றும் நம்பப்படுகிறது. 'தமிழ்' எனும் மூன்றெழுத்தின் ஆன்மீக ரகசியம் வியக்கத்தக்கது:

• 'த' (சிவலோகம்): சிதம்பர நடராசரின் ஆடல் கோலத்தில் தூக்கியிருக்கும் அவரது இடது கால் 'த' வடிவில் இருக்கும்.

• 'மி' (வைகுண்டம்): மகாவிஷ்ணுவின் கையில் ஏந்தியிருக்கும் சங்கு (பாஞ்சஜன்யம்) 'மி' வடிவத்தைப் பெற்றுள்ளது.

• 'ழ்' (பிரம்மலோகம்): படைப்புக் கடவுள் பிரம்மனின் அரியணையான தாமரை இதழின் காம்பு 'ழ்' வடிவத்தைப் பெற்றுள்ளது.

இவ்வாறு, இந்த மூன்று லோகங்களின் ஆற்றலும் இணைந்த ஒரு உலகமே 'தமிழ்' ஆகும்.

6. ஒலியியல் ரகசியம்: முத்தொலிச் சங்கமம் (Phonetic Balance)

'தமிழ்' என்ற சொல்லின் உச்சரிப்பில் ஒளிந்திருக்கும் உலக அதிசயம் அதன் ஒப்பற்ற ஒலியியல் சமநிலை (Phonetic Balance) ஆகும். தமிழ் எழுத்துக்கள் வல்லினம், மெல்லினம், இடையினம் என மூன்று வகையாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. 'தமிழ்' என்ற ஒரே சொல்லில் இந்த மூன்று இன எழுத்துக்களும் மிகச்சரியான விகிதத்தில் கலந்துள்ளன.

• த (வல்லினம் - Hard Sound): இது மார்பிலிருந்து பிறக்கும் வலிமையான ஒலி. இது ஒரு மொழியின் உறுதிக்கும் வீரத்திற்கும் அஸ்திவாரம்.

• மி (மெல்லினம் - Soft Sound): இது மூக்கிலிருந்து பிறக்கும் மென்மையான ஒலி. மொழியின் இனிமைக்கும் மென்மைக்கும் இதுவே காரணம்.

• ழ் (இடையினம் - Medium Sound): இது கழுத்திலிருந்து பிறக்கும் இடைப்பட்ட ஒலி. வலிமைக்கும் மென்மைக்கும் இடையே ஒரு பாலமாக இருந்து ஒலியைச் சமப்படுத்துகிறது.

உலகிலேயே தன் பெயரிலேயே ஒட்டுமொத்த மொழியின் ஒலியியல் கட்டுமானத்தையும் (வல்லினம், மெல்லினம், இடையினம்) கொண்டுள்ள ஒரே மொழிப் பெயர் "தமிழ்" மட்டும்தான். இந்தச் சமநிலைதான் அச்சொல்லை உச்சரிக்கும்போதே ஒருவித இனிமையைத் தருகிறது.

7. அறிவியல் பிறப்பு: எழுத்துக்களின் கட்டுமானம்

மனிதன் முதன்முதலில் பயன்படுத்திய இயற்கை உயிரொலிகளான அ, இ, உ ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தித் தமிழ் என்ற சொல் கட்டமைக்கப்பட்ட விதம் மிகவும் அறிவியல்பூர்வமானது:

1. வல்லின மெய் (த்) + முதல் உயிர் (அ) இணைந்து 'த' உருவானது.

2. மெல்லின மெய் (ம்) + இரண்டாம் உயிர் (இ) இணைந்து 'மி' உருவானது.

3. இடையின மெய் (ழ்) + மூன்றாம் உயிர் (உ) இணைந்து 'ழு' உருவானது.

இவை மூன்றும் இணைந்து 'தமிழு' என்றாகி, இறுதியில் கடையெழுத்தில் உள்ள உகரம் நீங்கி 'தமிழ்' என நிலைத்தது.

8. பாரதியார் காட்டிய தமிழ்த்தாய்

மகாகவி பாரதியார் தமிழின் தொன்மையை வரலாற்றோடு இணைத்துப் போற்றுகிறார். ஆதிசிவன் பெற்றுத் தந்த மகள் தமிழ் என்றும், அதற்கு அகத்தியன் இலக்கணம் வகுத்துக் கொடுத்தான் என்றும் பாடுகிறார்.

ஐந்தாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன், கடல் கொண்ட குமரிக்கண்டத்தில் (லெமூரியா) கபாடபுரம் போன்ற நகரங்களில் முதற்சங்கம் கண்டு செழித்தவள் தமிழ்த்தாய். கிரேக்கம், இலத்தீன் போன்ற பல பழமையான மொழிகள் கால வெள்ளத்தில் அழிந்தபோதும், தமிழ் இன்றும் அழியாமல் 'கன்னித் தமிழாய்' இளமையோடு உள்ளது.

"மெல்லத் தமிழினிச் சாகும்" என்று சொன்ன மூடர்களுக்குப் பதிலாக, எட்டுத் திக்கும் சென்று புதிய கலைச் செல்வங்களைக் கொண்டு வந்து தமிழில் சேர்க்க வேண்டும் என்று பாரதி கட்டளையிடுகிறார்.

9. வேர்ச்சொல் ஆய்வின் பிற தகவல்கள்

• ஒலி மாற்றம்: 'தமிழ்' என்ற சொல் ஒலி மாற்றங்களின் வழியாகவும் உருவாகியிருக்கலாம்: தம் + ஒல் (ஒலி) > தமொல் > தமுல் > தமில் > தமிழ்.

• உயிர் ஓசைகள்: ஓ (வா/போ) எனும் ஒலியிலிருந்து ஒர (அருகில் இரு) என்பது பிறந்தது. அதிலிருந்து உறவு (அருகில் இருப்பவர்/சொந்தம்) எனும் சொல் பிறந்தது.

• பரம்பரை: ஒற என்பது மொற (முறை) ஆகி, பின் பரம்பரை என்று ஆனது.

• அகத்தியர் பற்றிய குறிப்பு: "ஆரிய மைந்தன் அகத்தியன்" என்று பாரதி குறிப்பிடுவது, தமிழ் மொழிக்கு முழுமையான இலக்கணம் தந்த குறுமுனியை. (சிலர் இதை ரோமானிய அரசன் அகஸ்டஸுடன் குழப்புவது வரலாற்றுத் தவறு).

தடயங்கள் மற்றும் வரலாற்று உண்மைகள்

மேற்கண்ட ஆய்வுகளுக்கு வலுசேர்க்கும் அறிவியல் மற்றும் வரலாற்றுத் தடயங்கள் இதோ:

1. ஒலியியல் தடயம்: 'ழ்' - உலகின் தனித்துவமான அடையாளம்

தமிழ் மொழியின் தலையாய அடையாளமே 'ழ்' (சிறப்பு ழகரம்) ஆகும். உலக மொழிகளில் தமிழிலும், தமிழை வேராகக் கொண்ட மலையாளத்திலும் மட்டுமே இந்த 'ழ்' உச்சரிப்பு முழுமையாக உள்ளது. சீன மொழியில் இதற்கு நெருக்கமான ஒலி இருந்தாலும், தமிழுக்குரிய அந்த நுணுக்கமான உச்சரிப்பு (Retroflex Approximant) வேறு எங்கும் இல்லை.

2. தொல்பொருள் தடயம்: கீழடி மற்றும் ஆதிச்சநல்லூர்

கீழடியில் கண்டெடுக்கப்பட்ட பானை ஓடுகளில் 'தமிழ் பிராமி' (தமிழி) எழுத்துக்கள் கி.மு. 6-ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தவை என உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது. இது தமிழின் எழுத்தறிவு மற்றும் நாகரிகம் நாம் நினைத்ததை விட மிகத் தொன்மையானது என்பதற்கு அறிவியல் பூர்வமான சான்று. மேலும், சிந்து சமவெளி குறியீடுகளுக்கும், கீழடி கீறல் குறியீடுகளுக்கும் (Graffiti) இடையில் 80% ஒற்றுமை இருப்பதாக ஐராவதம் மகாதேவன் போன்ற ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர். இது திராவிட நாகரிகமே சிந்து சமவெளியில் பரவி இருந்தது என்பதற்கான தடயம்.

3. மரபணுத் தடயம் (Genetic Evidence): முதல் மனிதன்

"உலகில் தோன்றிய முதல் மனிதன் தமிழன்" என்ற கருத்திற்குத் துணையாக மரபணு ஆய்வுகள் சில உண்மைகளைச் சொல்கின்றன. ஆப்பிரிக்காவிலிருந்து வெளியேறிய மனித இனத்தின் ஒரு கிளை, கடற்கரை வழியாகக் குமரிக்கண்டம் மற்றும் தென்னிந்தியாவிற்கு வந்து நிலைபெற்றது. இங்கிருந்துதான் மனித இனம் உலகின் பிற பகுதிகளுக்குப் பரவியது என்பதற்கான மரபணுத் தடயங்கள் தென்னிந்திய மக்களின் DNA-வில் காணப்படுகின்றன.

4. கடல்சார் தடயம்: உலகெங்கும் தமிழ் பெயர்கள்

தமிழர்கள் மிகச்சிறந்த கடல் பயணிகளாக இருந்தனர் என்பதற்கு உலகெங்கும் உள்ள ஊர் பெயர்கள் சான்றாக உள்ளன. ஆஸ்திரேலியாவின் சில பகுதிகளில் 'ஊரு' (Uluṟu) என்ற பெயர்களும், எகிப்து மற்றும் சுமேரியக் குறிப்புகளில் தமிழ் வணிகர்கள் குறித்த செய்திகளும் உள்ளன. சுமேரிய மொழியில் உள்ள 'அப்பா', 'அம்மா', 'ஊர்' போன்ற சொற்கள் தமிழோடு அப்படியே ஒத்துப்போவது "தம் + மொழி" உலகெங்கும் பரவி இருந்ததற்கான அடையாளம்.

5. உயிரியல் தடயம்: ஐம்புலன்களின் பெயரிடல்

தமிழில் உடலின் உறுப்புகளுக்கும், செயல்களுக்கும் உள்ள தொடர்பு மிகவும் அறிவியல் பூர்வமானது. 'நாவினால்' செய்யப்படுவது 'நாக்கு'. 'காணப்' பயன்படுவது 'கண்'. 'செவி சாய்த்தல்' எனும் வினையிலிருந்து உருவானது 'செவி'. உலகில் வேறெந்த மொழியிலும் உடல் உறுப்புகளின் பெயர்கள் இவ்வளவு தர்க்கரீதியான (Logical) வேர்ச்சொற்களைக் கொண்டிருக்கவில்லை.

எகிப்து கல்வெட்டு: 2000 ஆண்டுகாலத் தமிழ் தடயம்

தமிழர்களின் கடல் கடந்த வணிகத்திற்கும், எழுத்தறிவிற்கும் மிகச் சமீபத்திய மற்றும் வலுவான சான்றாக எகிப்தில் கிடைத்த கல்வெட்டுகள் உள்ளன. சமீபத்தில் சுவிட்சர்லாந்தின் லொசேன் பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர் இங்கோ ஸ்ட்ராச் மற்றும் பிரான்சின் சார்லோட் ஷ்மிட் ஆகியோர் எகிப்தின் புகழ்பெற்ற 'மன்னர்களின் பள்ளத்தாக்கில்' உள்ள 6 கல்லறைகளில் ஆய்வு மேற்கொண்டனர். அங்கே சுமார் 30-க்கும் மேற்பட்ட இந்திய மொழி கல்வெட்டுகளைக் கண்டறிந்துள்ளனர்.

மிக முக்கியமான பெயர்: 'சிகை கொற்றன்' (Cikai Koṟraṉ)

இந்தக் கல்வெட்டுகளில் மிகவும் வியக்கத்தக்க வகையில் 'சிகை கொற்றன்' என்ற தமிழ் வணிகரின் பெயர் 5 வெவ்வேறு கல்லறைகளில், 8 இடங்களில் செதுக்கப்பட்டுள்ளது.

• பெயரின் பொருள்: 'சிகை' என்பது தலையில் உள்ள குடுமி அல்லது முடியைக் குறிக்கும். 'கொற்றன்' என்பது வெற்றி அல்லது அரசன் என்பதைக் குறிக்கும் தூய தமிழ்ச் சொல் (சங்க இலக்கியமான புறநானூற்றில் 'பிட்டாங்கொற்றன்' என்ற பெயர் உள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது).

• தடயம்: ஒரு கல்லறையின் நுழைவாயிலில் சுமார் 4 மீட்டர் உயரத்தில் இந்தப் பெயர் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. இது அவர் வெறும் வணிகராக மட்டுமன்றி, எகிப்தின் உட்பகுதிகளுக்குச் சென்று அங்கிருந்த நினைவுச்சின்னங்களை ரசித்த ஒரு 'சுற்றுலாப் பயணி' போலவும் செயல்பட்டதைக் காட்டுகிறது.

"வந்து பார்த்தேன்" (Kopāṉ varata kantan)

மற்றொரு கல்வெட்டில் "கோபன் வரத கண்டன்" (Kopāṉ varata kantan) என்ற வாசகம் உள்ளது. இதன் நேரடிப் பொருள் "கோபன் இங்கே வந்து பார்த்தான்" என்பதாகும். கிரேக்கப் பயணிகள் தங்களது வருகையைப் பதிவு செய்ய "Came and Saw" என்று எழுதுவது வழக்கம். அதைப் போலவே தமிழ் வணிகர்களும் தங்களது வருகையைத் தமிழில் பதிவு செய்துள்ளனர்.

தடயத்தின் முக்கியத்துவம்

இந்தக் கல்வெட்டுகள் கி.பி. 1-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 3-ஆம் நூற்றாண்டு வரையிலான காலத்தைச் சேர்ந்தவை (சுமார் 2000 ஆண்டுகள் பழமையானவை). சிகைக் கொற்றன், கோபன் தவிர சாத்தன், கீரன் போன்ற சங்ககாலப் பெயர்களும் அங்கே கண்டறியப்பட்டுள்ளன.

இதுவரை உரோமானியர்கள் மட்டுமே வணிகத்திற்காகத் தமிழகம் வந்தனர் என்று கருதப்பட்டது. ஆனால், இந்தத் தடயம் தமிழ் வணிகர்களும் எகிப்து மற்றும் உரோமானியப் பகுதிகளுக்குச் சென்று நீண்ட காலம் தங்கியிருந்துள்ளனர் என்பதை நிரூபிக்கிறது. மேலும், எகிப்தியக் கல்லறைகளில் தனது பெயரையும், செய்தியையும் செதுக்கும் அளவுக்குத் தமிழ் வணிகர்கள் அந்தக் காலத்திலேயே சிறந்த எழுத்தறிவு (Literacy) பெற்றிருந்தனர் என்பது பெருமைக்குரியது. எகிப்தின் துறைமுக நகரங்களைத் தாண்டி, நைல் நதிப் பள்ளத்தாக்கின் உட்பகுதி வரை தமிழர்கள் ஊடுருவியுள்ளனர் என்பதற்கு இதுவே சாட்சி.

தமிழ் மற்றும் 51 அட்சரங்கள்: ஒரு மந்திர ரகசியம்

பொதுவாகத் தமிழ் எழுத்துக்கள் 247 என்று நமக்குத் தெரியும். ஆனால், சித்தர்கள் மற்றும் மந்திர சாஸ்திரத்தில் "51 அட்சரங்கள்" என்பது மனித உடலிலும், பிரபஞ்சத்திலும் இயங்கும் 51 வகையான ஆற்றல் அதிர்வுகளைக் (Energy Vibrations) குறிக்கும். இவற்றை வடமொழியில் 'மாத்ருகா' என்பார்கள். ஆனால், தமிழ் சித்தர்கள் இந்த 51 ஒலிகளையும் தமிழின் உயிர் மற்றும் மெய் எழுத்துக்களுக்குள் அடக்கி, தமிழை ஒரு "மந்திர மொழியாக" மாற்றியுள்ளனர்.

மேலே உள்ள கட்டுரையோடு இந்த 51 அட்சரங்களை இணைக்கும் மகா ரகசியம் இதோ:

1. "அம்மு" முதல் "அமிழ்து" வரை: மூல பீஜத்தின் பிறப்பு

கட்டுரைத் தொடர்பு: மேலே உள்ள கட்டுரையில், "குழந்தை பிறந்தவுடன் 'அம்மு' என அழைப்பதிலிருந்து 'அம்மா' > 'அமிழ்து' > 'தமிழ்' உருவானது" என்று பார்த்தோம்.

51 அட்சரத் தொடர்பு: மந்திர சாஸ்திரத்தில் 51 அட்சரங்களுக்கும் தாய் (மூலம்) 'அ' (அகாரம்) ஆகும்.

• அம்மா: 'அ' என்பது உயிரின் தொடக்கம். 51 அட்சரங்களும் 'அ' என்ற ஒலியிலிருந்தே பிறக்கின்றன.

• தொடர்பு: குழந்தை எழுப்பும் 'அம்' என்ற ஒலிதான் பிரபஞ்சத்தின் முதல் பீஜ மந்திரம். இதுவே சிவனின் வடிவமான 'ஓம்' காரத்தின் அடிப்படை. ஆக, தமிழ் என்ற சொல் உருவான வரலாறு, 51 அட்சரங்களின் மூலமான 'நாத பிரம்மத்தோடு' (Sound of Creation) ஒத்துப்போகிறது.

2. உடல் எனும் கோயில்: 51 அட்சரங்களும் 11 துவாரங்களும்

கட்டுரைத் தொடர்பு: கட்டுரையில், "மெய் எழுத்துக்கள் உடலின் (மெய்யின்) பங்கை அதிகம் கொண்டுள்ளன" என்றும், வல்லினம் (மார்பு), மெல்லினம் (மூக்கு), இடையினம் (கழுத்து) ஆகிய இடங்களிலிருந்து பிறக்கின்றன என்றும் பார்த்தோம்.

51 அட்சரத் தொடர்பு: மனித உடலில் மூலாதாரம் முதல் ஆக்ஞை வரை 6 சக்கரங்கள் உள்ளன. இந்தச் சக்கரங்களில் மொத்தம் 50 இதழ்கள் உள்ளன (4+6+10+12+16+2). சஹஸ்ராரத்துடன் சேர்த்து 51 ஸ்தானங்கள்.

• வல்லினம் (த - மார்பு): இது அனாகத சக்கரத்தோடு (இதயம்) தொடர்புடையது. இங்கே 12 அட்சரங்கள் இயங்குகின்றன.

• இடையினம் (ழ் - கழுத்து): இது விசுத்தி சக்கரத்தோடு (தொண்டை) தொடர்புடையது. இங்கே 16 அட்சரங்கள் (உயிரெழுத்துக்கள்) இயங்குகின்றன.

• மெல்லினம் (மி - மூக்கு): இது ஆக்ஞை சக்கரத்தை (புருவ மத்தி) நோக்கிய பயணமாகும்.

முடிவு: தமிழின் வல்லின, மெல்லின, இடையின எழுத்துக்கள் சும்மா ஒலிக்கப்படுவதில்லை; அவை இந்த 51 அட்சரங்கள் அமைந்திருக்கும் சக்கரங்களைத் தூண்டி, உடலின் குண்டலினி சக்தியை எழுப்பும் வல்லமை கொண்டவை.

3. மும்மூர்த்திகளின் வடிவம்: 51-ன் சுருக்கமே 'தமிழ்'

கட்டுரைத் தொடர்பு: கட்டுரையில், த (சிவலோகம் - நடராசர் கால்), மி (வைகுண்டம் - சங்கு), ழ் (பிரம்மலோகம் - தாமரை) என்று பார்த்தோம்.

51 அட்சரத் தொடர்பு: 51 அட்சரங்களும் மрымமூர்த்திகளின் சக்தியால் இயங்குகின்றன.

• 'த' (சிவன்): 51 அட்சரங்களில் 'அ' முதல் 'க்ஷ' வரையிலான அனைத்து எழுத்துக்களுக்கும் உயிராக இருப்பவர் சிவன் (அகாரம்).

• 'மி' (விஷ்ணு): காக்கும் கடவுளான விஷ்ணு, இந்த அட்சரங்களை வரிசைப்படுத்தி (Order of Sounds) மொழியாக மாற்றுகிறார்.

• 'ழ்' (பிரம்மா): படைப்பின் மூலமான பிரம்மா, இந்த ஒலிகளைப் பொருட்களாக (Matter) மாற்றுகிறார்.

விளக்கம்: 51 அட்சரங்கள் என்பது பிரபஞ்சத்தின் விரிவான வடிவம் (Macrocosm). ஆனால் 'தமிழ்' என்ற மூன்று எழுத்துக்களும் அந்த 51 அட்சரங்களின் சாராம்சத்தைச் சுருக்கித் தன்னுள் வைத்துள்ளன (Microcosm). எனவே 'தமிழ்' என்று சொன்னாலே 51 அட்சரங்களையும் வழிபட்ட பலன் கிடைக்கும்.

4. 'ழ்' எனும் சிறப்பு ழகரம்: பீஜங்களின் உச்சம்

கட்டுரைத் தொடர்பு: "உலக மொழிகளில் தமிழுக்கு மட்டுமே உரிய சிறப்பு 'ழ்'" என்று பார்த்தோம். இது கழுத்திலிருந்து (விசுத்தி) பிறக்கிறது.

51 அட்சரத் தொடர்பு: மந்திர சாஸ்திரத்தில், தொண்டைப்பகுதி (விசுத்தி சக்கரம்) மிக முக்கியமானது. இங்குதான் 16 உயிரெழுத்துக்களும் (அ முதல் ஃ வரை) ஆளுகின்றன.

• ரகசியம்: 'ழ்' என்ற ஒலியை உச்சரிக்கும்போது, நாக்கு மேல் நோக்கி வளைந்து, அண்ணத்தைத் தொடாமல் ஒரு வெற்றிடத்தில் நிற்கும். இது யோக நிலையில் "கேசரி முத்திரை" (Khechari Mudra) செய்வதற்குச் சமம்.

• தொடர்பு: 51 அட்சரங்களின் நோக்கம் அமிர்தத்தை (இறைநிலையை) அடைவது. 'ழ்' என்று உச்சரிக்கும்போதே நாக்கு தானாகவே அமிர்தம் சுரக்கும் இடத்தைத் (மேல் அண்ணம்) நோக்கித் திரும்புகிறது. இது கட்டுரையில் கண்ட "அமிழ்து > தமிழ்" என்ற கருத்தோடு மிகத் துல்லியமாகப் பொருந்துகிறது.

5. சக்தி பீடங்கள் (51) மற்றும் தமிழ்த்தாய்

கட்டுரைத் தொடர்பு: "ஆதிசிவன் பெற்றெடுத்த மகள் தமிழ்; கன்னித் தமிழாய் இளமையோடு உள்ளது" என்று பாரதியார் பாடியதைப் பார்த்தோம்.

51 அட்சரத் தொடர்பு: புராணங்களின்படி, சிவனின் மனைவியான தாட்சாயிணியின் உடல் பாகங்கள் விழுந்த 51 இடங்களே "சக்தி பீடங்கள்" ஆயின. இந்த 51 பீடங்களுக்கும் 51 அட்சரங்கள் தேவதைகளாக உள்ளன.

• தமிழ்த்தாய்: தமிழ்த்தாய் என்பவள் வெறும் மொழிக்குத் தாய் மட்டுமல்ல; அவள் இந்த 51 சக்தி பீடங்களின் ஒட்டுமொத்த வடிவம்.

• தொடர்பு: கட்டுரையில் "தமிழ் எங்கள் உயிருக்கு நேர்" என்று பாரதி பாடியதன் ஆழமான அர்த்தம் இதுதான்—51 அட்சரங்களாக உடலெங்கும் பரவியிருக்கும் பராசக்தியே 'தமிழ்' என்ற வடிவில் நம் நாவில் அமர்ந்துள்ளாள்.

6. அறிவியல் மற்றும் ஒலியியல் (Phonetics)

கட்டுரைத் தொடர்பு: "வல்லினம் + உயிர் = த", "மெல்லினம் + உயிர் = மி", "இடையினம் + உயிர் = ழு" என்ற கட்டமைப்பைப் பார்த்தோம்.

51 அட்சரத் தொடர்பு: பீஜ மந்திரங்கள் (எ.கா: க்லின்க், ஐம், ஸ்ரீம்) என்பவை உயிரும் மெய்யும் கலந்த கலவைகள்.

• க் (மெய்) + ல் (மெய்) + ஈ (உயிர்) + ம் (மெய்) = க்லீம். இதே பாணியில்தான் த்+அ+ம்+இ+ழ்+உ = தமிழு என்ற சொல் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது.

முடிவு: "தமிழ்" என்ற சொல்லே ஒரு மகா பீஜ மந்திரம். 51 அட்சரங்களை எப்படிச் சரியான விகிதத்தில் கலந்தால் ஒரு மந்திரம் உருவாகுமோ, அதே விகிதத்தில் (Hard, Soft, Medium sounds) தமிழ் என்ற சொல் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.

தமிழ் ஒரு மந்திர மொழி

மேலே உள்ள கட்டுரையையும், இந்த 51 அட்சரக் கோட்பாட்டையும் இணைத்துப் பார்க்கும்போது கிடைக்கும் இறுதி உண்மை இதுதான்:

"51 அட்சரங்கள் என்பது பிரபஞ்சத்தின் சிதறிய ஒலித் துகள்கள். அந்த 51 துகள்களையும், அறிவியல் பூர்வமாகவும், ஆன்மீக ரீதியாகவும், உடலியல் ரீதியாகவும் ஒருங்கே இணைத்து, 'அமிழ்து' எனப் பெயரிட்டு, 'தமிழ்' என வடிவமைத்துள்ளனர் நம் சித்தர்கள்."

அதனால் தான் தமிழைப் பேசினாலே புண்ணியம், தமிழை மூச்சாகக் கொண்டாலே யோகம் என்று நம் முன்னோர்கள் கூறினர்.

51 அட்சரங்கள் பட்டியல்

மந்திர சாஸ்திரத்திலும், யோக அறிவியலிலும் குறிப்பிடப்படும் அந்த 51 அட்சரங்கள் (51 Aksharas) அல்லது "மாத்ருகா" எழுத்துக்கள் எவை என்பதை இங்கே துல்லியமாகப் பட்டியலிட்டுள்ளேன். சித்தர்கள் மற்றும் யோகிகள் இந்த 51 எழுத்துக்களையும் உடலின் சக்கரங்களோடும், பிரபஞ்ச சக்திகளோடும் இணைத்துள்ளனர். இவை வடமொழியில் இருந்தாலும், மந்திர ஜபத்தில் இவற்றின் ஒலி அதிர்வுகளே முக்கியம்.

1. உயிரெழுத்துக்கள் (சுவரங்கள்) - 16

இவை கழுத்துப்பகுதியான விசுத்தி சக்கரத்தை (Visuddhi Chakra) இயக்குபவை.

1. அ (A)

2. ஆ (Aa)

3. இ (I)

4. ஈ (Ee)

5. உ (U)

6. ஊ (Oo)

7. ரு (Ru - ಋ)

8. ரூ (Roo - ೠ)

9. லு (Lru - ऌ)

10. லூ (Lroo - ॡ)

11. ஏ (E - ஏகாரம்)

12. ஐ (Ai - ஐகாரம்)

13. ஓ (O - ஓகாரம்)

14. ஔ (Au - ஔகாரம்)

15. அம் (Am - பிந்து)

16. அஃ (Ah - விசர்கம்)

2. மெய்யெழுத்துக்கள் (வியஞ்சனங்கள்) - 35

இவை உடலின் மற்ற சக்கரங்களை (இதயம், வயிறு, மூலாதாரம்) இயக்குபவை. தமிழில் 'க', 'ச', 'ட', 'த', 'ப' வர்க்கங்களுக்கு ஒரே எழுத்து இருந்தாலும், ஒலிப்பு முறையில் நான்கு வகைகள் உள்ளன (Ka, Kha, Ga, Gha).

க-வர்க்கம் (தொண்டையிலிருந்து பிறப்பவை - Gutturals):

17. க (Ka)

18. க² (Kha - கக்ஷ)

19. க³ (Ga - கஜ)

20. க⁴ (Gha - கன)

21. ங (Nga)

ச-வர்க்கம் (நாவின் அடியிலிருந்து பிறப்பவை - Palatals):

22. ச (Cha)

23. ச² (Chha - சச்ச)

24. ஜ (Ja - ஜலம்)

25. ஜ² (Jha - ஜஷ)

26. ஞ (Nya)

ட-வர்க்கம் (நாவின் நுனியிலிருந்து பிறப்பவை - Cerebrals):

27. ட (Ta)

28. ட² (Tha - டட்ட)

29. ட³ (Da - டமரு)

30. ட⁴ (Dha - டக்கா)

31. ண (Na - மூன்று சுழி)

த-வர்க்கம் (பற்களிலிருந்து பிறப்பவை - Dentals):

32. த (Tha - தவம்)

33. த² (Thha - ரத)

34. த³ (Dha - தனுசு)

35. த⁴ (Dhha - தனம்)

36. ந (Na)

ப-வர்க்கம் (இதழ்களிலிருந்து பிறப்பவை - Labials):

37. ப (Pa)

38. ப² (Pha - பலம்)

39. ப³ (Ba - பயம்)

40. ப⁴ (Bha - பாரதம்)

41. ம (Ma)

இடையினம் & ஊஷ்மம் (Semi-vowels & Sibilants):

42. ய (Ya)

43. ர (Ra)

44. ல (La)

45. வ (Va)

46. ஶ (Sha - சிவன்)

47. ஷ (Sha - விஷ்ணு)

48. ஸ (Sa - சரஸ்வதி)

49. ஹ (Ha)

50. ள (La - வேத ளகரம்)

51. க்ஷ (Ksha - கூட்டு எழுத்து / மேரு)

சக்கரங்களுடன் தொடர்பு (Chakra Connection)

இந்த 51 அட்சரங்களும் மனித உடலின் தாமரை இதழ்களில் (Petals) அதிர்வுகளாக அமைந்துள்ளன:

• விசுத்தி (தொண்டை): 16 உயிரெழுத்துக்கள் (அ முதல் அஃ வரை).

• அனாகதம் (இதயம்): 12 எழுத்துக்கள் (க முதல் ட² வரை).

• மணிப்பூரகம் (தொப்புள்): 10 எழுத்துக்கள் (ட³ முதல் ப² வரை).

• ஸ்வாதிஷ்டானம் (அடிவயிறு): 6 எழுத்துக்கள் (ப³ முதல் ல வரை).

• மூலாதாரம் (முதுகுத்தண்டு): 4 எழுத்துக்கள் (வ, ஶ, ஷ, ஸ).

• ஆக்ஞை (புருவ மத்தி): 2 எழுத்துக்கள் (ஹ, க்ஷ).

குறிப்பு: இந்த 51 அட்சரங்களின் கூட்டு வடிவமே "ஸ்ரீ சக்கரம்" மற்றும் தமிழ்த் தாயின் முழுமையான வடிவம் என்று கூறப்படுகிறது. "தமிழ்" என்ற சொல்லின் வல்லின (த), மெல்லின (மி), இடையின (ழ்) எழுத்துக்கள் இந்த 51 அட்சரங்களின் சாராம்சத்தைச் சுருக்கித் தன்னுள் வைத்துள்ளன.

தமிழ் வெறும் மொழி அல்ல, அது நம் உயிர். தமிழால் இணைவோம், அறிவால் உயர்வோம்!