நிலையற்ற வாழ்வும் நிலையான ஞானமும்: பட்டினத்தார் காட்டும் பாதை!

 நிலையற்ற வாழ்வும் நிலையான ஞானமும்: பட்டினத்தார் காட்டும் பாதை!

வாழ்க்கை என்பது நாம் சேமிக்கும் பொருள்களிலோ அல்லது நாம் கட்டும் மாளிகைகளிலோ இல்லை. அது நாம் சுமக்கும் "நான்" எனும் அகந்தையை என்று துறக்கிறோமோ, அன்றுதான் தொடங்குகிறது. பட்டினத்தார் போன்ற ஞானிகள் கண்ட உண்மையை உரக்கச் சொல்கிறது இந்தப் பதிவு.

1. உணவும் உடலும்: ஒரு மாயச் சுழற்சி

அறுசுவை உணவை நாம் தேடித் தேடி உண்ணுகிறோம். ஆனால், அடுத்த சில மணி நேரங்களில் அது மலமாக மாறுகிறது. அன்று இளமையைக் கொண்டாடிய இதே உடல், இன்று முதுமையால் சுருங்கிப் போகிறது. "பெருத்தன சிறுக்கும், சிறுத்தன பெருக்கும்" என்பதே உலக நீதி. இதை உணர்ந்தால், அடுத்தவர் உணவைப் பறிக்கும் எண்ணம் நமக்குள் வராது.

2. உறவுகளின் எல்லை

"கண்ணே மணியே" என்று கொஞ்சிய தாயும், "உயிரே" என்று உருகிய மனைவியும், மூச்சு நின்ற பின் நம்மைச் சுடுகாட்டில் விட்டுவிட்டுத் திரும்பி விடுவார்கள். அப்போது மண் மட்டுமே நம்மைத் தழுவிக்கொள்ளும். "பிணம்" என்று உலகம் நம்மை அழைக்கும் முன், நாம் செய்த நற்செயல்கள் மட்டுமே நம்மோடு வரும்.

3. ஆரோக்கியம் என்பது மனதின் நம்பிக்கை

இயற்கையில் வாழும் மிருகங்களைப் பாருங்கள். ஒரு பறவையோ, மாடோ தான் சாகும் வரை தன் வேலைகளைத் தானே செய்கிறது. யாரிடமும் கையேந்துவதில்லை. ஆனால், மனிதன் மட்டும் "வயதாகிவிட்டது, நோய் வரும்" என்று நம்பியே இயலாமையை வரவழைத்துக் கொள்கிறான்.

> முதுமை என்பது உடலில் இல்லை, அது உங்கள் நம்பிக்கையில் இருக்கிறது.

>

4. "நான்" என்பது யார்?

"நான்தான் சம்பாதித்தேன், நான்தான் வீடு கட்டினேன்" என்று மார்தட்டிக்கொள்ளும் மனிதனே... உன் இதயத்துடிப்பையோ, உன் மூளையின் செயல்பாட்டையோ உன்னால் கட்டுப்படுத்த முடியுமா? உன் வயிற்றில் செரிமானம் நடப்பதை நீயா இயக்குகிறாய்?

இவை அனைத்தையும் இயக்கும் அந்தப் பேராற்றல் ஒன்று மட்டுமே "நான்" என்று சொல்லத் தகுதியானது.

வாழ்க்கைப் பாடம்:

* உனக்கு மேலிருப்பவனைப் பார்த்து ஏங்காதே - தாழ்வு மனப்பான்மை வரும்.

* உனக்குக் கீழிருப்பவனை ஏளனம் செய்யாதே - தலைக்கனம் வரும்.

* உன்னை யாரோடும் ஒப்பிடாமல் நீ நீயாக இரு - தன்னம்பிக்கை வரும்