இங்கு மூலவர் புஷ்பவனேஸ்வரர் ஒரு சுயம்பு மூர்த்தி. இவரது திருமேனி ருத்ராட்ச மேனியுடன் காட்சியளிப்பது ஒரு தனிச்சிறப்பு. மேலும், சுயம்பு லிங்கத்திலேயே 'திரிசூல முத்திரை' பதிந்திருப்பதை இன்றும் நாம் காணலாம்.
திருஞானசம்பந்தர் இத்தலத்திற்கு வந்தபோது, வைகை ஆற்றின் மணல் துகள்கள் யாவும் சிவலிங்கங்களாகத் தெரிந்ததால், ஆற்றை மிதிக்க அஞ்சி அக்கரையிலேயே நின்று பாடினார். அப்போது நந்தி மறைத்ததால் இறைவனைத் தரிசிக்க முடியவில்லை. தன் பக்தனின் பக்திக்கு மெச்சி, இறைவன் நந்தியை விலகி இருக்கச் சொன்ன தலம் இது. இன்றும் இங்கு நந்தி விலகி இருப்பதைக் காணலாம்.
திருவிளையாடல் புராணத்தில் வரும் "இரசம் வாதம் செய்த படலம்" நிகழ்ந்த தலம் இது. சிவபக்தையான பொன்னையாள் என்ற நடனக் கலைஞர், சிவபெருமானின் உருவத்தைத் தங்கச் சிலையாக வடிக்க வேண்டும் எனத் துடித்தார்.
அவரது பக்தியை உலகிற்கு உணர்த்த, ஈசன் ஒரு 'ரசவாதியாக' வேடமணிந்து வந்து, அவரிடம் இருந்த இரும்பு மற்றும் பித்தளைப் பாத்திரங்களைச் சுத்தத் தங்கமாக மாற்றிக் கொடுத்தார். அந்தத் தங்கத்தைக் கொண்டு உருவான ஈசனின் சிலை (உற்சவர்) பேரழகுடன் திகழ்ந்தது. அந்த அழகில் மெய்மறந்த பொன்னையாள், ஈசனைத் தன் குழந்தையாகக் கருதி, "செல்லமே..." என்று அன்போடு அவரது கன்னத்தைக் கிள்ளினார். அன்பின் அடையாளமாக அந்தத் தழும்பு இன்றும் உற்சவர் சிலையில் அச்சு மாறாமல் காணப்படுவது வியப்பின் உச்சம்!
மூர்த்தி, தலம், தீர்த்தம் என மூன்றிலும் பெருமையுடைய தலம் இது. காசியைப் போலவே இத்தலத்திலும் அஸ்தியை ஆற்றில் கரைத்தால் அது பூவாக மாறுவதாக ஐதீகம். எனவே, முன்னோர்களுக்குத் திதி கொடுக்க இது மிகச் சிறந்த பித்ரு முக்தி தலமாகக் கருதப்படுகிறது.
பக்தியின் ஆழத்தையும் இறைவனின் கருணையையும் பறைசாற்றும் இத்தலத்திற்கு ஒருமுறையாவது சென்று அந்த ஈசனின் அருளைப் பெறுவோம்!

No comments:
Post a Comment