பூஜையின் இறுதியில் கற்பூர ஆரத்தி காட்டுவது ஏன்?

 பூஜையின் இறுதியில் கற்பூர ஆரத்தி காட்டுவது ஏன்?

— ஒரு தீபம் சொல்லும் ஆழமான ஆன்மிக ரகசியம்

கோயில்களிலும் வீடுகளிலும் நடைபெறும் எந்தப் பூஜையையும் எடுத்துக் கொண்டாலும், அதன் உச்சமாக கற்பூர ஆரத்தி காட்டப்படுவது ஒரு தவிர்க்க முடியாத மரபு.

“ஏன் கடைசியில் தான் கற்பூரம்?”

“எண்ணெய் தீபம் போதாதா?”

என்று பலருக்கும் தோன்றும் இந்தக் கேள்விகளுக்குப் பின்னால், ஆழமான தத்துவமும் ஆன்மிக உண்மையும் மறைந்துள்ளது.

கற்பூரம் — ‘நிர்குண பிரம்மம்’ என்பதின் அடையாளம்

கற்பூரம் எரியும் போது,

அது ஒளியாக மாறுகிறது

புகையாக கரைகிறது

சாம்பலாகக் கூட மிச்சமில்லை

இது,

“நான்” என்ற அகங்காரம், ஆசை, பொறாமை, உலகப் பந்தங்கள் — அனைத்தும் இறைவனின் முன் கரைந்து போக வேண்டும்

என்ற உன்னத உண்மையை உணர்த்துகிறது.

எண்ணெய் தீபம் சாம்பலாக மிச்சம் விடும்.

ஆனால் கற்பூரம் — எதையும் தக்கவைத்துக் கொள்ளாது.

அதனால் தான் அது முழுமையான அர்ப்பணிப்பின் சின்னமாகக் கருதப்படுகிறது.

மன இருளை அகற்றும் ஒளி

கற்பூர ஆரத்தி காட்டப்படும் அந்த நொடி,

அது வெளிப்படையாக ஒரு தீபமாகத் தெரிந்தாலும்,

உள்ளார்ந்து அது சொல்லும் செய்தி ஒன்றே—

“உன் மனத்தில் இருக்கும் இருளை நீக்கிக் கொள்.”

அறியாமை, அகங்காரம், கோபம், பொறாமை, சுயநலம் —

இவை அனைத்தையும் எரித்தழிக்கும் ஞான ஒளி தான் கற்பூர தீபம்.

வாசனையும் ஒரு சாதனை

கற்பூரம் எரியும் போது வரும் அந்த தீவிரமான, சுகந்த வாசனை

எதிர்மறை சக்திகளை அகற்றுகிறது

மனதை அமைதிப்படுத்துகிறது

பூஜை செய்யும் இடத்தை புனிதமாக்குகிறது

அதனால் தான் ஆரத்திக்குப் பிறகு,

மனம் தானாகவே அமைதியாகி,

பிரார்த்தனை ஆழமாகிறது.

ஐந்து பூதங்களின் அர்ப்பணம்

கற்பூர ஆரத்தி என்பது

பஞ்ச பூதங்களையும் இறைவனுக்கு அர்ப்பணிக்கும் செயல்:

தீ – கற்பூரம் எரிவது

காற்று – புகை

ஆகாயம் – ஒளி பரவும் வெளி

நீர் – பக்தரின் கண்ணீரான பணிவு

மண் – அகங்காரம் கரையும் நிலை

இவை அனைத்தையும் துறந்து,

“நான் உன்னுடையவன்” என்று சொல்லும் செயல் தான் ஆரத்தி.

பக்தனுக்குக் கிடைக்கும் உள் மாற்றம்

கற்பூர ஆரத்தியை காணும் ஒவ்வொருவருக்கும் அது நினைவூட்டுவது:

அகங்காரத்தை விட்டுவிடு

பொறாமையை எரித்து விடு

பணிவோடு வாழ கற்று கொள்

இறைவனோடு தூய உறவை வளர்த்து கொள்

அதனால் தான்,

ஆரத்தி முடிந்ததும்

பக்தர்கள் தங்கள் கைகளில் தீப ஒளியை ஏற்று,

கண்களில் ஒற்றிக் கொள்கிறார்கள் —

அந்த ஒளி வாழ்விலும் நிலைத்திருக்க வேண்டுமென்று.

முடிவுச் சொல்

கற்பூர ஆரத்தி என்பது

ஒரு வழக்கமல்ல…

ஒரு வாழ்க்கைப் பாடம்.

எரிந்து ஒளியாக மாற கற்றுக் கொண்டால்,

மனித வாழ்க்கையும் தெய்வீகமாக மாறும்.