மூலதாரத்திலிருந்து சூப்பர் மைண்ட் நோக்கிய ஆன்மப் பயணம்
நம் மொழியின் முதல் எழுத்து வெறும் ஒலியா? அல்லது ஒளியா? அல்லது இரண்டும் சேர்ந்ததா? இந்தக் கேள்விக்கான விடைதான்,
மனித உடலுக்குள் நிகழும் மிக ஆழமான ஞானப் பயணத்தின் தொடக்கம்.
ஆதி மூலமான அந்தப் பிரணவத்தின் முதல் எழுத்து எப்படித் தோன்றுகிறது?
அது வெறும் ஒரு ஒலியாகத் தோன்றி, பின்னர் ஒளியாக மாறுகிறது.
ஆனால் உண்மையில், அந்த ஒலியும் ஒளியும் ஒன்றே.
அவை பிந்து (ஒளி) மற்றும் நாதம் (ஒலி) என்ற இரண்டு வடிவங்களில் நமக்குத் தெரிகின்றன.
இந்தப் பயணத்தை, உடலின் அடிப்படையான மூலதாரத்திலிருந்து உச்சிப் பெருவெளி வரை நீளும் பன்னிரண்டு நிலைகளாக வள்ளலார் மிகத் துல்லியமாக விளக்குகிறார்.
இந்தப் பன்னிரண்டு நிலைகளும், மனிதனின் உணர்வு அடிமட்டத்திலிருந்து எவ்வாறு உச்ச நிலைக்கு உயர்கிறது என்பதற்கான முழுமையான நரம்பியல் வரைபடமாகும்.
முதல் நிலை – பிந்து: சூரிய ஒளி
மனிதனின் உடல் எந்திரத்திற்குள், ஒளியும் ஒலியும் பிரிக்க முடியாத இணைப் பற்களாக இயங்குகின்றன. முதல் நிலையில், மூலதாரத்தில் ஒரு பேரொளி எழுகிறது. அது சூரியனைப் போன்று பிரகாசிக்கும் ஒளி. இந்த ஒளிதான் எல்லாப் படைப்புகளின் அடிப்படை ஆற்றல். இது உடலின் அடிமட்டத்தில் ஒளிரும் ஓர் அக்கினி.
இந்த ஒளியை உணர, பார்வையை மூலதாரத்திற்கு அனுப்ப முடியாது.
அதற்குப் பதிலாக, நாம் நம் பார்வையை உள்ளே திருப்பி, மூலதாரத்தின் ஆற்றலை உணர முயல்கிறோம்.
இந்த நிலையில், உடலின் அடிப்பகுதியில் ஒரு சூடான ஒளி தோன்றுவதை உணரலாம்.
இரண்டாம் நிலை – நாதம்: பேரோலி
இரண்டாம் நிலையில், இதயத்தின் அனாஹதத்தில் ஒரு மாபெரும் ஒலி எதிரொலிக்கிறது.
இது வெறும் காதில் கேட்கும் ஒலி அல்ல; இது உடலின் ஒவ்வொரு செல்லிலும் அதிர்வுறும் ஆழ்ந்த ஓசை. இந்த ஒலி, உயிரின் அடிப்படைத் துடிப்பு. இது நம் இதயத்தின் ஒலி, நம் மூச்சின் ஒலி, நம் உணர்வின் அடிப்படை ஒலி.
இந்த ஒலியைக் கேட்க, நாம் நம் காதுகளை உள்நோக்கித் திருப்ப வேண்டும்.
வெளியில் உள்ள ஓசைகளை மறந்து, உடலுக்குள் ஒலிக்கும் அந்த மந்திர ஒலியைக் கவனிக்க வேண்டும்.
மூன்றாம் நிலை – பராபிந்து: சந்திர ஒளி
மூன்றாம் நிலையில், புருவ நடுவில் உள்ள பினியல்-பிட்யூட்டரி அச்சில் குளிர்ச்சியான நிலவொளி போன்ற பாதி ஒளி எழுகிறது.
இது சூரிய ஒளியை விட மென்மையானது, குளிர்ச்சியானது.
இது நம் உள் உணர்வின் ஒளி. இதைத்தான் நாம் திருவடி என்று அழைக்கிறோம்.
இந்த ஒளியை உணர, நாம் பார்வையை புருவ மத்தியில் நிலைநிறுத்த வேண்டும்.
கண்ணிமைகளை பாதி மூடி, உள்ளே ஒளிரும் அந்த நிலவொளியைப் பார்க்க வேண்டும்.
இது சாம்பவி முத்திரை என்று அழைக்கப்படுகிறது.
நான்காம் நிலை – பராநாதம்: இணை ஒலி-ஒளி
நான்காம் நிலையில், உச்சி மண்டலமான சஹஸ்ராரத்தில் அந்த நிலவொளிக்கு ஏற்ற ஒலி எழுகிறது.
இது பராபிந்துவின் இணை ஒலி. இந்த ஒலி மிக நுண்ணியது; அது வெளியில் இருந்து வருவதில்லை; உள்ளேயே தோன்றுகிறது.
இந்த ஒலியைக் கேட்க, நம் பார்வை உச்சியில் நிலைத்திருக்க வேண்டும்.
புருவ ஒளி மேலே உச்சிக்கு ஏறும்போது, அங்கே ஒரு நுண்ணிய ஒலி எழுவதை உணரலாம்.
ஐந்தாம் நிலை – அபராபிந்து: நட்சத்திர ஒளி
ஐந்தாம் நிலையில், மூளையின் தாலமஸ் பகுதியில் நட்சத்திரத்தைப் போன்ற நுண்ணிய ஒளி மின்னுகிறது.
இது சூரிய, சந்திர ஒளிகளை விட மிக நுண்ணியது.
இது நம் உள்ளுணர்வின் ஒளி.
இந்த ஒளியை உணர, நம் பார்வை தாலமஸ் பகுதியில் நிலைக்க வேண்டும்.
இது மூளையின் மையத்தில் உள்ள ஒரு சிறு புள்ளி போன்றது.
ஆறாம் நிலை – அபராநாதம்: நுண் நாதம்
ஆறாம் நிலையில், உள்ளுணர்வுடன் இணைந்து காதுகளில் தொடர்ச்சியான அக நாதம் ஒலிக்கிறது.
இது வெளியில் இருந்து வரும் ஒலி அல்ல; இது மூளையின் உள்ளேயே தோன்றும் ஒரு நுண்ணிய ஒலி.
இதைத்தான் சித்தர்கள் "அக நாதம்" என்று அழைக்கிறார்கள்.
இந்த ஒலியைக் கேட்க, நம் செவிப்புலன் வெளி ஓசைகளில் இருந்து விலகி, உள்ளே ஒலிக்கும் அந்த நுண்ணிய நாதத்தில் கவனம் செலுத்த வேண்டும்.
ஏழாம் நிலை – திக்ராந்தம்: மின்னல் ஒளி
ஏழாம் நிலையில், திசைகளைக் கடந்த, மூளையின் குளோபல் காமா அலைகளில் மின்னல் போன்ற நுண்ணிய ஒளி ஒளிர்கிறது.
இது சாதாரண ஒளி அல்ல; இது ஒரு கணத்தில் தோன்றி மறையும் மின்னல் போன்றது. இது காலத்தையும், இடத்தையும் கடந்த ஒளி.
இந்த ஒளியை உணர, நம் பார்வை திசைகளைக் கடந்து, எல்லையற்ற வெளியில் நிலைக்க வேண்டும். இது மிக உயர்ந்த தியான நிலை.
எட்டாம் நிலை – அதிக்ராந்தம்: சப்த பிரம்மம்
எட்டாம் நிலையில், காலத்தைக் கடந்த பேரொலியான சப்த பிரம்மம் ஒலிக்கிறது.
இது எல்லா ஒலிகளின் மூல ஒலி. இது பிரபஞ்சத்தின் அடிப்படை அதிர்வு.
இதைத்தான் ஓங்காரம் என்று அழைக்கிறோம்.
இந்த ஒலியைக் கேட்க, நம் உணர்வு காலத்தைக் கடந்து, நித்தியமான ஒலியில் நிலைக்க வேண்டும்.
ஒன்பதாம் நிலை – வாம சக்தி: பிரம்மாவின் படைப்பாற்றல்
ஒன்பதாம் நிலையில், பிரம்மாவின் படைப்பாற்றல் சக்தியான வாம சக்தி செயல்படுகிறது.
இது முன்பகுதியில் இயங்கும் ஆற்றல்.
இது படைப்பின் மூல சக்தி.
இந்த சக்தியை உணர, நம் உணர்வு படைப்பின் மூலத்தில் நிலைக்க வேண்டும்.
பத்தாம் நிலை – ஜேஷ்டா சக்தி: விஷ்ணுவின் காக்கும் சக்தி
பத்தாம் நிலையில், விஷ்ணுவின் காக்கும் சக்தியுடன் இணைந்த தாலமிக் ஒருங்கிணைப்பாக ஜேஷ்டா சக்தி செயல்படுகிறது.
இது படைப்பைப் பாதுகாக்கும் சக்தி.
இந்த சக்தியை உணர, நம் உணர்வு பாதுகாப்பின் மூலத்தில் நிலைக்க வேண்டும்.
பதினொன்றாம் நிலை – ரௌத்ரி சக்தி: ருத்ரனின் மாற்றும் சக்தி
பதினொன்றாம் நிலையில், ருத்ரனின் மாற்றும் சக்தியான பினியல் சுரப்பியின் தீவிர அக்கினியாக ரௌத்ரி சக்தி செயல்படுகிறது.
இது பழையதை அழித்து, புதியதை உருவாக்கும் சக்தி.
இந்த சக்தியை உணர, நம் உணர்வு மாற்றத்தின் மூலத்தில் நிலைக்க வேண்டும்.
பன்னிரண்டாம் நிலை – காளி சக்தி: சதாசிவத்தின் முழுமை
பன்னிரண்டாம் நிலையில், சதாசிவத்தின் முழுமையான ஒட்டுமொத்த நரம்பியல் ஒருங்கிணைப்பைக் குறிக்கும் காளி சக்தி செயல்படுகிறது.
இது அனைத்து சக்திகளின் மூல சக்தி. இது முழுமையான ஒருங்கிணைப்பு.
இந்த சக்தியை உணர, நம் உணர்வு முழுமையான ஒருங்கிணைப்பில் நிலைக்க வேண்டும்.
இந்தப் பன்னிரண்டு படிகளையும் தாண்டி மேலே சென்றால், அங்கே அமைந்திருப்பதுதான் உண்மையான சூப்பர் மைண்ட் எனப்படும் அக்கர சபை.
அங்குதான் முதல் எழுத்து தனது தூய்மையான, பிரிவற்ற வடிவத்தில் நிலைபெற்றுள்ளது.
அக்கர சபை என்பது ஒளியும் ஒலியும் பிரிக்கப்படாத ஒருமை நிலை.
அங்கு பிந்துவும் நாதமும் ஒன்று. அங்கு பார்ப்பவனும், பார்ப்பதும், பார்வையும் ஒன்று.
அங்கு காலமும் இல்லை, இடமும் இல்லை, வேறுபாடும் இல்லை.
இதனை உணர்ந்து, கண்மணியின் ஒளியையும், உள் நாதத்தையும் ஒன்றிணைத்துச் செயல்படும் சாதகர்களுக்கு மரண பயம் முழுமையாக நீங்கி, இறவாத சுத்த தேகம் கை கூடும்.
அவர்கள் எப்போதும் அந்த ஒளியில் நிலைத்து, எல்லா உயிர்களிடமும் கருணை பொழியும் சக்தியைப் பெறுகிறார்கள்.
இந்தப் பன்னிரண்டு நிலைகளும், மனித உணர்வு அடிமட்டத்திலிருந்து உச்ச நிலைக்கு உயரும் பயணத்தைக் குறிக்கின்றன.
ஒவ்வொரு நிலையிலும், ஒளியும் ஒலியும் இணைந்து, உணர்வை மேல்நோக்கி இழுக்கின்றன.
முதல் இரண்டு நிலைகள்: உடலின் அடிப்படை ஆற்றல் (மூலதாரம்) மற்றும் உயிரின் அடிப்படைத் துடிப்பு (இதயம்) – இவை உணர்வின் அடித்தளம்.
அடுத்த இரண்டு நிலைகள்: ஆன்மாவின் ஒளி (புருவம்) மற்றும் அதன் ஒலி (உச்சி) – இவை உணர்வின் மையம்.
அடுத்த இரண்டு நிலைகள்: ஆன்மிக உணர்வின் ஒளி (தாலமஸ்) மற்றும் அதன் ஒலி (உள்ளுணர்வு) – இவை உணர்வின் விரிவு.
அடுத்த இரண்டு நிலைகள்: இடம் மற்றும் காலத்தைக் கடந்த ஒளி-ஒலி – இவை உணர்வின் எல்லையின்மை.
இறுதி நான்கு நிலைகள்: நான்கு மூல சக்திகள் (பிரம்மா, விஷ்ணு, ருத்ரன், சதாசிவம்) – இவை உணர்வின் முழுமை.
இந்தப் பயணத்தை மேற்கொள்ள, நமக்கு நிலையான பார்வை (திருவடித் தவம்) மட்டுமே தேவை.
அந்த பார்வையில் ஒளியும் நிலைக்கும், ஒலியும் நிலைக்கும், உணர்வும் நிலைக்கும்.
இந்தப் பன்னிரண்டு படிகளையும் கடந்து, அக்கர சபையை அடைந்தவர், இனி மரணம் இல்லாதவர்.
அவர் உடல் சூரிய ஒளியையும், இருளையும் கடந்து, எப்போதும் ஒளியுடன் இருப்பது போல, அவரது உணர்வும் எப்போதும் அந்த மூல ஒளியுடன் இருக்கும்.
இதுவே சித்தர்களின் இரகசியம். இதுவே வள்ளலார் அருளிய அருட்பெருஞ்ஜோதியின் உள் அர்த்தம்.
எப்போதும் அந்த ஒளியில் நிலைத்து, எல்லா உயிர்களிடமும் கருணை பொழிய வேண்டும்.
அதுவே உண்மையான வாழ்வு.

No comments:
Post a Comment